صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٤٧ - جنگ منشأ ظهور فعاليت و تحرك

يك روزى دولت ايران بخواهد شرّ آنها را بكَند، با يك يورش همه آنها را از بين مى‌برد. اين هم يكى از خيراتى بود كه براى ما در اين جنگ، در اين جنگ تحميلى حاصل شد.

يكى ديگر اينكه منتشر مى‌كردند و دائماً مى‌گفتند كه انقلاب در اول يك چيزى داشت: مردم با هم بودند و حالا ديگر نيستند با هم، با هم مختلف هستند. از اين حرفهاى نامربوط كه هى دائماً مى‌گفتند. باز در اين جنگ ثابت شد كه سرتاسر كشور با هم هستند و مردم به همان روح انقلابى باقى هستند و الآن از همه جاهايى كه جوانهاى ما هستند، از همه اقطار كشور، پيشنهاد مى‌كنند كه به جنگ بروند، لكن احتياجى نيست الآن به جنگ آنها و اگر- خداى نخواسته- يك وقت احتياج شد، آن وقت معلوم مى‌شود كه چه خواهد شد. اينها از امورى بود كه خير بود براى ما.

جنگ منشأ ظهور فعاليت و تحرك‌

علاوه اصل جنگ، كه واقع مى‌شود، و لو تحميلى است اين جنگ، لكن جنگ وقتى كه واقع مى‌شود، انسان را از آن خستگى و از آن چيزهايى كه سست مى‌كند انسان را، از آن سستيها و خستگيها بيرون مى‌آيد و فعاليت مى‌كند و جوهره انسان، كه بايد هميشه متحرك و فعال باشد، بروز مى‌كند. در استراحت و در راحت و در اين امور، انسان هى كسل مى‌شود، هى خمود مى‌شود، قواى انسان خمود مى‌شود، خصوصاً آنهايى كه به عيّاشى عادت دارند يا به رفاه عادت دارند، آنها ديگر بدتر خواهند شد. لكن وقتى كه جنگى در كار مى‌آيد و حماسه‌اى وجود پيدا مى‌كند و تاريك مى‌شود شب و روشن مى‌شود روز و توپ انداخته مى‌شود و اينها، انسان را از آن حال خمودى و از آن حال سستى بيرون مى‌كند و انسان آن واقع خودش را، كه فعال است و متحرك، آن واقع را بروز مى‌دهد.

يكى از امور كه باز خير بود براى ما اينكه دولت عراق فهميد كه با كى طرف است.

اينها دائماً هى پيش خودشان مى‌گفتند كه ما اگر- همچو خيالات مى‌بافتند كه اگر ما-