انقلاب را درست كرده باشد؛ انقلابى بوده است كه از متن خود ملت بوده است و براى اسلام بوده است. وقتى انقلابى براى اسلام شد و از متن خود جامعه شد، اين آن انقلابها و آن اثراتى كه بعد از انقلاب در جاهاى ديگر هست كمتر دارد، اما نمى‌شود كه هيچ نداشته باشد. در يك انقلاب اسلامى يك عدّه كثيرى هستند. كثير، فى الجمله‌اى هستند كه اينها محروم مى‌شوند از آن دزديها و از آن كلاهبرداريها؛ اينها مخالف‌اند. خارجيها هم كه محروم شدند از آن چپاولگريشان، آنها هم دست بردار نيستند. آنها هم عُمّال دارند در اينجا و دارودسته دارند. اين دارودسته‌ها كه وقتى جمع شدند و به هم پيوستند، خوب، يك جمعيتى هستند. اما نه اين است كه در مقابل اين سيل خروشان ملت چيزى باشند.

تا امروز شما هيچ انقلابى را پيدا نخواهيد كرد كه مثل انقلاب ايران پر ثمر و كم ضايعه [باشد] انقلابها كه مى‌شده است يك ميليون جمعيت را يك وقت مى‌گذاشتند جلو مسلسل مى‌كشتند. تمام مطبوعات از بين مى‌رفت. تمام حزبها را تعطيل مى‌كردند و سرانشان را حبس مى‌كردند. در يك نوشته‌اى كه چند وقت پيش از اين پيش من آورد، كه حالا درست هم همه‌اش را يادم نيست، نوشته بود كه يك ميليون كشته و يك ميليون و نيم هم حبسى. تمام روزنامه‌ها تعطيل. يك روزنامه، دو تا روزنامه دولتى هَستش. تمام درها را در اول انقلاب مى‌بندند به روى خودشان و مشغول مى‌شوند به جنايت.

شما در تمام دنيا انقلاباتى را كه ملاحظه كنيد، هيچ انقلابى مثل ايران نبود كه به اتكاى اينكه مردم مُسْلِم‌اند و مردم خودشان انقلاب كردند، درها باز بود بر همه جمعيتها. مطبوعات تا چند ماه باز بود. هر كس هر چه مى‌خواست مى‌نوشت. حالا هم بعضيها كه منحرف‌اند، دارند مى‌نويسند. و در عرض دو سال كه بر اين مملكت گذشته است و انقلاب گذشته است، تمام [ارگانهايى‌] كه بايد بشود، مجلس و رئيس جمهورش، همه چيزش درست شده و همه را هم مردم رأى داده‌اند. بعد از اينكه مدتها حكومت عراق نه قانون داشت، نه مجلس داشت، نه چيز ديگر، فقط يك مجلس انقلاب بود و با همه خشونتها كارها را انجام مى‌دادند. بعد كه مى‌خواستند مجلس درست بكنند و رأى بگيرند، اعلام كردند كه هر كس رأى ندهد، يا در مجلسشان از قرارى كه يكى از علما