صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٣٠ - توطئه دشمنان؛ انزواى روحانيون
رويش تبليغات كرده بودند در داخل و خارج كه به اين زودى نمىشد از ذهن مردم بيرون كرد. آنها مىخواستند كه يك قشر بزرگى از جامعه را- كه جامعه هم تَبَع آنها هست- منزوى كنند و خودشان به جاى آنها بنشينند. حكومت مال ما، نماز جماعتِ خشكى كه در آن اصلًا صحبت از اجتماعى و سياسى نباشد هم مال شما.
من يك قصهاى از مرحوم حاج آقا روح اللَّه خرمآبادى [١] شنيدم و يك قصه هم خودم دارم. مرحوم آقاى كاشانى [٢]- رحمه اللَّه- را كه تبعيد كرده بودند به خرمآباد و محبوس كرده بودند و در قلعه فلك الافلاك [٣] يا كجا، آقاى حاج آقا روح اللَّه مىفرمودند كه من از آن كسى كه رئيس ارتش آنجا، و آقاى كاشانى هم تحت نظر او بود و محبوس بود- من حالا وقتى مىگويم محبوس در زمان رضا خان، شما خيال مىكنيد مثل حبسهاى عادى زمانهاى ديگر بود، البته پسرش هم مثل پدر بود لكن آن كسى كه گرفتار مىشد اگر از اشخاصى عادى بود همچو مرعوب مىشد كه در حبس يك كلمهاى كه بر خلاف مثلًا دولت يا آن كسى كه در آنجا هست بزنند، امكان نداشت برايشان- مرحوم حاج آقا روح اللَّه گفتند كه من از اين رئيس ارتش كه در آنجا بود خواهش كردم كه من را ببرد خدمت مرحوم آقاى كاشانى، قبول كرد و ما را بردند پيش ايشان. آن رئيس، آنجا بود و من هم بودم و آقاى كاشانى. آن شخص شروع كرد صحبت كردن، و رو كرد به آقاى كاشانى كه آقا شما چرا خودتان را- قريب به اين معانى- به زحمت انداختيد؟ آخر شما چرا در سياست دخالت مىكنيد؟ سياست، شأن شما نيست، چرا شما دخالت مىكنيد؟ از اين حرفها شروع كرد گفتن. آقاى كاشانى فرمودند:
«خيلى خرى»!
[١] حاج آقا روح اللَّه كمالوند خرمآبادى، از مدرسين تواناى فقه و اصول و فلسفه در حوزه علميه قم كه در منطقه لرستان، نفوذ فراوانى داشت. او در دى ماه سال ١٣٤١ و در آغاز مبارزه امام خمينى و ديگر روحانيون عليه لايحه انجمنهاى ايالتى و ولايتى به نمايندگى از سوى روحانيت به منظور مذاكره مستقيم با محمد رضا پهلوى به دربار رفت و با سخنان تند خود، شاه را در موضع انفعالى قرارداد. (كوثر، ج ١، ص ٣٤)
[٢] آقاى سيد ابو القاسم كاشانى، رهبر دينى نهضت ملى در دهه ٢٠ و ٣٠
[٣] قلعه فلك الأفلاك، يكى از قديميترين زندانهاى ايران كه در شهر خرمآباد واقع است. رژيم شاه افرادى را كه به زعم خود بسيار خطرناك مىديد به اين زندان مىفرستاد، از فلك الأفلاك در دوران شاهان قديم از جمله پادشاهان صفوى نيز به عنوان زندان استفاده مىشد.