كه اين ادعا را دارد، بيايد بگويد كه ما در اين مواردى كه داريم مى‌گوييم كه «عمل كرديم»، بيايند بگويند كه نخير، شما عمل نكرديد. و اگر نيامدند و نگفتند، معلوم مى‌شود كه ما عمل كرديم. و مردم گوش ندهند به حرف اينهايى كه مى‌گويند كه دولت هيچ كارى نكرده و نمى‌تواند هيچ كارى بكند. من نمى‌گويم كه بعد از اينكه اين را هم اعلام كرديد، باز مسائل نيست اما كم مى‌شود، در بين مردم كم مى‌شود. و لو آنهايى كه مى‌خواهند بگويند، مى‌گويند، اما مردم ديگر باورشان نمى‌آيد. اين سكوت شما از كارهايى كه انجام مى‌دهيد، البته بعضيش را مى‌گويند اما همه‌اش را نمى‌گويند. شما هر كدام كه در هر وزارتخانه‌اى هستيد، وزير هر وزارتخانه‌اى هستيد، مقيَّد باشيد به اينكه كارهايتان را بگوييد به مردم. آن چيزى كه نبايد گفت، آن عبادات شخصى آدم است كه نبايد بگويد. اما كارها و خدمتهايى را كه شما كرديد، اگر نگوييد فساد دارد؛ يعنى موجب تضعيف مى‌شود. لكن اگر به ملت بگوييد، بيايد هر كسى بگويد مسائل خودش را كه ما اين كارها را كرديم، در تلويزيون، در راديو اعلام كند و بعد هم اعلام كند كه هر كس مخالف با اين كارهايى است يعنى ما كارهايى را كه كرديم، مى‌گويد ما صحيح نمى‌گوييم، بيايد بگويد. هر دهى كه ما برايش اين كار را كرديم اگر مى‌گوييم كرديم، اگر اينها اعتقاد دارند كه نكرديم، بيايند بگويند و مقايسه‌اى هم بين اين دو سال و اين سالهاى طولانى كه طاغوت بوده است اين مقايسه را بكنيد ريز بدهيد.

يك روز البته آقاى باهنر [١] راجع به مدارس گفتند كه در ظرف اين دو سال، نسبت به طول مدتى كه آنها بودند يك ثلث، مثل اينكه ايشان گفتند كه يك ثلث ما درست كرديم. در صورتى كه در طول سالهاى طولانى اين، دو مقابل آنها زياد بوده است. اينها يك مسائلى است كه بايد گفته بشود. مردم آشنا بشوند. مردم بفهمند كه دولت دارد چه كارهايى برايشان انجام مى‌دهد. آدم خدمت به يك جامعه‌اى بكند و بعد هم خود جامعه ندانند كه خدمت چه شده است؟ البته آن دهات خودشان مى‌فهمند. اما خوب سطح‌

[١] آقاى محمد جواد باهنر، در مقام نخست‌وزيرى در دوره رياست جمهورى شهيد محمد على رجايى.