ما را تأييد بكند؛ اين انحراف است. ما بايد براى خدا كار بكنيم؛ بايد كارى بكنيم كه خدا بپسندد و آن كارى است كه براى كشور ما مفيد باشد و براى ملت ضعيف ما مفيد باشد، براى مستضعفين اين ملت مفيد باشد، هر كه هر چه مى‌خواهد بگويد. ما دنبال اين نباشيم كه- فرض كنيد- براى من يك كسى هورا بكشد يا كف بزند. دنبال اين چيزها ما نبايد باشيم. دنبال اين باشيم كه اين دانشگاه را خوب درست كنيم؛ ولى بعدش مورد اهانت هم [قرار بگيريم‌] فحش هم بشنويم، باشد. وقتى تكليفمان را ادا كرديم، هر كس هر چه مى‌خواهد بگويد. دنبال اين نباشيم كه وجاهت پيدا بكنيم. بسيارى از اشخاص را من مى‌بينم كه و لو عقيده‌شان به بعضى مسائل نباشد، لكن بر خلاف عقيده‌شان يك چيزى را مى‌گويند براى ايقاع‌ [١] وجاهت بين طبقه روشن [فكر]؛ اين يك مسئله‌اى است؛ يك اشتباه است. ما بايد فكر اين معنا باشيم كه چى برايمان مفيد است. براى اين ملت ضعيفى كه عقب مانده است، كوشش كردند براى عقب ماندنش، چى براى اين مفيد است. چه بايد كرد كه اين عقب‌ماندگى را جبران كرد. ما بخواهيم دانشگاه باز كنيم به همان جورى كه بوده است باز همين مسائل است و آخر هم خواهد بود؛ بلكه بدتر خواهد شد؛ براى اينكه دنبال كرديد، بعد مى‌گويند كه خودشان درست كردند همين را. تا دانشگاه نشده است بازكردنش خطاست و طرحهايى كه داده مى‌شود براى باز شدن طرحهايى است كه اشتباه است؛ يا تحت تأثير واقع شده. همانهايى كه مى‌خواهند خرابكارى كنند مى‌خواهند حالا باز بشود و يا خودشان اعوجاج‌ [٢] دارند و مى‌خواهند همان مسائل پيش بيايد. نه البته آن طورى كه بماند چندين سال؛ نه اينكه سر سال كه آمد، هر چه شد يك چيز ناقصى را باز كنيد، كه بدتر از اولش بشود. بايد تمام بشود همه جهات؛ آن طرحهايى كه داريد تمام بشود، درست بشود؛ بعد كه باز كنيد دانشگاه را، دانشگاه است، اين كه مى‌آيد، براى تحصيل مى‌آيد، معلم هم كه مى‌آيد براى تعليم مى‌آيد، نه معلم مى‌آيد براى انحراف، و نه شاگرد مى‌آيد براى سنگرگيرى، اين نباشد، وقتى نباشد، آن وقت‌

[١] به دست آوردن آبرو و وجهه‌

[٢] كژى، ناراستى.