اما اينها از مسجد بد ديدند، خصوصاً در اين دو سه سال اخير. در اين دو سه سال اخير، مسجد يك محلى بود كه مردم را به نهضت و به قيام بر ضد ظلم تهييج مى‌كرد. اينها مى‌خواهند اين سنگر را بگيرند. خوب، اين را گرفتند، رها مى‌كنند؟ دانشگاه هم از باب اينكه در دنيا مثلًا دانشگاه اگر نباشد خوب نيست، يك دانشگاهى مى‌خواهند درست كنند مثل دانشگاه زمان آريامهر، كه آنهايى كه از آن بيرون مى‌آيند همانهايى باشند كه در خدمت غرب باشند. اكثراً اين طور است. يا در خدمت شرق باشند. دانشگاه هم مى‌خواهند در خدمت آنها باشد. و حكومتى هم كه روى كار مى‌آيد و مجلس شورايى هم كه روى كار مى‌آيد، آن هم در خدمت آنها باشد. وقتى اين مَصادر در خدمت آنها واقع شد، مردم اين ملت- كارگر، كشاورز، بازارى، همه- چيزهايى كه اينها به دست مى‌آورند، در خدمت آنهاست. آنها اساس را مى‌خواهند بگيرند. و هر چيز را مى‌خواهند يك كارى كنند كه غربى بشود. استعمارى بشود، اينها مى‌خواهند اين كار را بكنند. مطلب اين نيست كه اينها با آخوند بدند. با آخوند بدند براى اينكه با اسلام بدند.

مى‌بينند آخوند براى اسلام دارد چه مى‌كند، چهار تا آخوند هم بد است، جهنم! اما نمى‌گويند چهار تا آخوند، مى‌گويند روحانيون. وضع اين طورى است. اين يك نقشه‌اى نيست كه حالا كشيده باشند. اين نقشه‌اى است كه بعد از آنكه ديدند كه در اين صد سال، صد سال آخر، ديدند كه يك همچو قدرتهايى موجود است، خوب، بايد اين قدرت را بشكنند تا راه آنها باز بشود. تا يك همچو قدرتى هست، تا وقتى كه روحانى با دانشگاهى همراه هست، تا وقتى كه بازارى با روحانى، با دانشگاهى همراه هستند، تا وقتى كه ملت همه گروههايشان با دولت، با همه ارگانهاى دولتى موافق هستند، خوب نمى‌توانند آنها كارى بكنند. نمى‌توانند آنها آسيب برسانند به يك كشورى كه همه قشرهايش با هم مجتمع‌اند. دنيا اجازه نمى‌دهد به آنها. بايد چه بكنند؟ بايد خُرده خُرده جلو بيايند. يك قدم جلو بيايند و سنگرگيرى كنند. مثل همينهايى كه حالا در مرز، اين كار را مى‌كنند.

يك‌