فهميدند كه نه، قدرت اسلام بيش از اين مسائل است كه اينها خيال مى‌كنند. قدرت اسلام است كه يك مملكت را يكپارچه بر ضد آنها به راه مى‌اندازد؛ بسيج مى‌كند. اين قدرت اسلام است. اين هم يكى از بركاتى بود كه از اين جنگ تحميلى براى آنها ننگ بار آورد و براى ملت ما سلحشورى و قدرتمندى و بيدارى.

اين جنگى كه حالا به ما تحميل شده است براى ما البته يك ضررهايى هم داشته است و برادرهاى ما در آنجا و اشخاصى كه در آنجا تلف شدند و در خرمشهر و در آبادان و در دزفول و اينها تلف شدند، خساراتى برايشان بار آمده و عده‌اى زن و بچه‌هايشان هم كه سرپرستهاى خودشان را از دست- مثلًا- داده‌اند. آنها هم كوچ كرده‌اند براى بلاد ديگر. بايد آقايان به مردم سفارش كنند كه اينها برادر ما هستند، اينها در راه اسلام و جنگ در اسلام اين طور آواره شده‌اند، اينها را بايد مثل خودتان و مثل اولاد خودتان بدانيد. اگر بچه‌هاى بى‌سرپرستى هستند و مى‌تواند سرپرستى يكى از اينها را براى خودش نگه دارد و حفظ كند، حفظ كند. دولت بايد اينها را با يك ترتيبى، مرتبى، منظمى، محترمانه براى اينها جا تهيه كند؛ براى اينها غذا تهيه كند. اينها آواره شده‌اند. نبايد فكر اين باشيم كه ما خودمان هر چه مى‌خواهيم داشته باشيم، ديگران هيچى. نخير، بايد كمك كنند به اينها، ثروتمندها كمك كنند به اينها، برادرهاى مؤمن، خواهرها به اينها كمك كنند و اينهايى كه در جنگ آسيب ديده‌اند اين قدر نگذارند مصيبت بيشتر برايشان بشود و آنها را مثل مهمان عزيز مهماندارى كنند و دولت هم بايد جاهايى را براى اينها معيّن كند و آنها را حفاظت كند.

برخورد اسلامى در مواجهه با مسائل و مشكلات‌

يكى هم اينكه بايد دولت ما، ملت ما توجه به اين معنا داشته باشد كه در يك مملكتى كه جنگ در آن هست، ممكن است كه يك چيزهايى هم كمبود توى آن باشد. در ايران الحمد للَّه، كم است اين. اما اين طور نباشد كه خودشان كمك كنند، مردمى كمك كنند بر اينكه كمبودى حاصل بشود، هجوم كنند- مثلًا- به خريد يك چيزى و نگهدارى‌