اگر در روز قدس، تمام ملتها قيام مى‌كردند و فرياد مى‌زدند، نمى‌توانست آن حكومت احمق‌ [١] جلوى فريادشان را بگيرد. يك جمعيت كمى قيام مى‌كنند. اگر در روز قدس تمام كشورهاى اسلامى، ملتها همه برخيزند و فرياد بزنند، نه براى قدس تنها، براى همه ممالك اسلامى، پيروز خواهند شد. ما با فرياد، محمد رضا خان را بيرونش كرديم. شما خيال مى‌كنيد با تفنگ بيرون كرديم؟ با فرياد، با «اللَّه اكبر»! اين قدر «اللَّه اكبر» بر مغز اينها كوبيده شد كه خودشان را باختند و فرار كردند. از اين مملكت رفتند.

مسلمين بايد فرياد بزنند، گمان نكنند كه فرياد و شعار فايده ندارند. نخير، شعار فايده دارد، اما اگر همه فرياد بزنند. فرياد منِ تنها هيچ چيز نيست. فرياد يك محله، يك شهر هيچ چيز نيست. شما ببينيد فريادهايى كه حالا از ايران بلند مى‌شود، منحصر به تهران، قم، اهواز نيست. يكوقت مى‌بينيد كه سپاه پاسداران امر مى‌كند به تمام ملت كه فلان شب برويد بالاى پشت بام «اللَّه اكبر» بگوييد، همه اطاعت مى‌كنند. در قبل از اين انقلاب مگر مى‌شد كه يك دسته‌اى بگويند برويد بالاى منبر، گوش كنند به او؟ مدرّسين محترم قم مى‌گويند كه فلان روز بايد راهپيمايى بشود، همه ملت راهپيمايى مى‌كنند و چند نفر اهل علم محترم قم همين طور. بايد ملتها اين طور بشوند كه وقتى يك گروهشان گفت كه فلان عمل را انجام بدهيد، اين را يك فرمانى بدانند كه از بالا صادر شده و بايد عمل كنند.

ملت ما حالا اين طور شده. ما ميل داريم ملتها همه اين طور بشوند.

صدور معنويت انقلاب اسلامى به جهان‌

ما كه مى‌گوييم «انقلابمان را مى‌خواهيم صادر كنيم»، مى‌خواهيم اين را صادر كنيم، مى‌خواهيم اين مطلب را، همين معنايى كه پيدا شده، همين معنويتى كه پيدا شده است در ايران، همين مسائلى كه در ايران پيدا شده، ما مى‌خواهيم اين را صادر كنيم. ما نمى‌خواهيم شمشير بكشيم و تفنگ بكشيم و حمله كنيم. عراق با ما الآن مدتهاست دارد حمله مى‌كند و ما هيچ حمله‌اى به آنها نمى‌كنيم. آنها حمله مى‌كنند ما دفاع مى‌كنيم.

دفاع‌

[١] رژيم حاكم بر مصر، كه از راهپيمايى مردم كشورش در روز قدس جلوگيرى كرد.