اسلام عزيز. همان كه امر فرموده است كه دفاع كنيد، به همه ملتها امر فرموده است كه پايدار باشيد، استقامت كنيد. رسول اكرم در عين حالى كه بالاترين موجود بود در استقامت، و حضرت امير- سلام اللَّه عليه- در روايتى وارد شده است كه ما در جنگها هر وقت كه فشار برايمان مى‌آمد به رسول خدا پناه مى‌برديم‌ [١]، در عين حال خداى تبارك و تعالى مى‌فرمايد كه: فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ‌، امر مى‌كند كه پايدار باش! نلغزاند تو را چيزى. آنجايى كه مى‌رسد به اينكه تو و امّت، پايدار باشيد، پيغمبر مى‌فرمايد كه: «من به واسطه اين آيه پير شدم» براى اينكه استقامت، مشكل است و من گرچه توانم استقامت كنم و افرادى هم مى‌توانند، ولى همه ملت اطمينان نيست كه بتواند مستقل باشد، مستقيم باشد، استقامت در امر از خود امر مشكلتر است. چه بسا پيروزيهايى كه براى يك ملتى پيش مى‌آيد براى اينكه استقامت در آن امر كه موجود شده است ندارند، سستى مى‌كنند، آن پيروزى از دست‌شان مى‌رود.

سختيهاى جنگ و حفظ ارزشهاى انقلاب‌

شما امروز هم و تمام ملت و هم قواى مسلَّحه- كه خداوند حفظشان كند- و هم نيروى هوايى كه از او بيشتر از ديگران تعريف مى‌شود، به پيروزيهاى چشمگير رسيده‌ايد. ملت ما كارى كرده است كه تمام دنيا را به تحير واداشته است. ملت ما بر بزرگترين قدرتهاى عالم غلبه كرده است. دست بزرگترين قدرتهاى عالم را از مملكت خودش قطع كرده است. دست دشمنان بشريت را از كشور خودش قطع كرده است. الگو شده است از براى همه كشورهاى مستضعفين. در عين حالى كه اين كار را كرده است، مأموريم ما همه، ملت ما، ارتش ما و ساير قواى مسلّح و همه مستضعفان، مأموريم كه در اين امرى كه كرديم، در اين پيروزى كه به دست آورديم ما استقامت داشته باشيم، پايدارى داشته باشيم. جنگها كمبودى دارد، جنگها شهادت دارد، جنگها خوف دارد براى بسيارى، جنگها گرسنگى دارد، جنگها گرانى دارد، جنگها خرابى دارد، و همه چيزهايى كه لوازم جنگ است.

[١] نهج البلاغه، من غريب كلامه، ح ٩ (صبحى صالح).