صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٩٤ - مردمى بودن و هدايتگرى مسئولان نظام

را عرض مى‌كنم تا ببينند كه آيا اين وضع بهتر است يا اوضاعى كه در جاهاى ديگر هست.

مردمى بودن و هدايتگرى مسئولان نظام‌

شما به من بگوييد كه در كجاى ممالك اسلامى و غير اسلامى، اين طور است كه رئيس جمهور از همين مردم و در دامن همين مردم باشد و هر روز و در ماه مبارك، هر شب برود توى جمعيتهاى متفرق و مردم را ارشاد كند، بدون اينكه خوفى در دلش باشد.

ما مى‌ديديم كه در زمان حكومت غاصب شاه مخلوع، اگر اين آدم مى‌خواست در يكى از خيابانهاى تهران ظاهر بشود، قبل از اينكه او بخواهد بيرون برود، مأمورهاى ساواك تمام خيابانها را و تمام خانه‌هاى اطراف خيابانها را خالى مى‌كردند و مأمور مى‌گذاشتند و محافظت مى‌كردند؛ براى اينكه او از ملت نبود، او در مقابل ملت بود و الآن رئيس جمهور [١] كه در رأس واقع شده است، در هر مجلسى كه او را دعوت كنند مى‌رود و در هر شهرى كه از او تقاضا كنند، مى‌رود و مردم را ارشاد مى‌كند، بدون اينكه يك ذره خوف در دل او باشد؛ براى اينكه، ملت را از خودش مى‌داند و ملت هم او را از خودش مى‌داند. برادر هستند. رئيس جمهور با ادنى‌ شخصى كه در ايران زندگى مى‌كند، برادر است و مردم با هم برادرند و پشتيبانى مى‌كنند. همين طور، در كدام مملكت، شما سراغ داريد كه رئيس مجلس‌ [٢] منبر برود و مردم را هدايت كند و در ماه مبارك، شايد بيشتر از سى تا منبر رفته باشد و مردم را هدايت كرده باشد؟ و در كجا شما سراغ داريد كه رئيس ديوان عالى كشور [٣] يك عالِمى باشد كه برود مردم را هدايت كند و مردم هم از او هدايت بشوند؟ و همين طور دادستان كل كشور [٤] و همين طور وزير كشور [٥] و همين طور ساير ارگانى كه هستند، با كمال اطمينان، بدون اينكه از كسى خوف داشته باشند؛ براى اينكه‌

[١] آقاى ابو الحسن بنى صدر

[٢] آقاى اكبر هاشمى رفسنجانى‌

[٣] آقاى سيد محمد حسينى بهشتى‌

[٤] آقاى سيد عبد الكريم موسوى اردبيلى‌

[٥] آقاى محمد رضا مهدوى كنى.