صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٤٠ - مردمى بودن حكومت در نظام جمهورى اسلامى
[بوده]- سلاح مدرن زياد بوده است- مع ذلك، يك خوفى گاهى در قلب آنها مىافتاد كه با همان خوف، نصرت براى اسلام حاصل مىشد. [١] بعد هم ديديد كه در ظرف يك سال و چند ماه، تمام چيزهايى كه يك حكومت لازم دارد، ملت ما بر آن رأى دادند و متحقق كردند.
شما بدانيد كه در بعضى از ممالك، كه انقلاب كردهاند، انقلاب شيطانى، بعد از بيست سال، بعد از سى سال، باز قانون اساسى ندارند. اين عراق- نزديك ما كه حكومت جابر دارد، و يك حكومت جابر يك حكومت جابرِ ديگر را از بين برده است- با اينكه با تمام قدرت دارد سركوبى مىكند ملت خودش را، نتوانسته تا حالا يك قانون اساسى براى خودش درست كند. حالا هم باز يك عدهاى از خدا بىخبر مىنشينند و حكومت مىكنند؛ حكومت استبدادى بدتر از هر استبداد. هيچ سابقه ندارد، هيچ، كه يك كشورى ملتش كه قيام كردند و آن رژيم فاسد را از بين بردند، بعد از يك سال و نيم- مثلًا- همه چيزهايى كه بايد حكومت داشته باشد اينها متحقق كردند. قانون اساسىشان را نوشتند، جمهورى اسلامىشان را رأى دادند، رئيس جمهورشان را رأى دادند، مجلس خبرگانشان را رأى دادند، مجلس شوراى اسلامىشان را رأى دادند و همين چند روز هم نخست وزير، وزراى خودش را معرفى مىكند و تمام و كمال آنچه كه حكومت لازم دارد متحقق مىشود و اين سابقه ندارد در دنيا كه همچو چيزى بشود.
مردمى بودن حكومت در نظام جمهورى اسلامى
ممالك ديگرى كه نهضت هم نكردند، لكن در بين خودشان، از باب اينكه ملت با دولت موافق نيست، حكومت نظامى دارند. همين تركيه نزديك به ما، شهرهاى بسيارى از تركيه حكومت نظامى است و چندين ماه است باز هم تجديد كردند حكومت نظامى
[١] اشاره به آيه ٢٦ سوره احزاب: «وَ أَنْزَلَ الَّذِينَ ظاهَرُوهُمْ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ مِنْ صَياصِيهِمْ وَ قَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ فَرِيقاً تَقْتُلُونَ وَ تَأْسِرُونَ فَرِيقاً»؛ و آن گروه اهل كتاب (از يهودان)، كه پشتيبان و كمك مشركان بودند، خدا از حصار و سنگرهاشان فرود آورد و در دلشان از شما مسلمين ترس افكند تا آنكه گروهى از آنان را به قتل رسانيديد و گروهى را اسير گردانيديد.