صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤١٢ - بىفايده بودن علم بدون تهذيب و تعهّد

سخنرانى [در جمع طلاب و دانشجويان (روز وحدت حوزه و دانشگاه)]

زمان: قبل از ظهر ٢٧ آذر ١٣٥٩/ ١٠ صفر ١٤٠١

مكان: تهران، جماران‌

موضوع: اهميت نقش حوزه و دانشگاه و بيان وظايف اين دو نهاد علمى‌

مناسبت: روز وحدت حوزه و دانشگاه‌

حضار: مدرسان و طلاب حوزه علميه قم، دانشجويان عضو دفتر تحكيم وحدت حوزه و دانشگاه‌

بسم اللَّه الرحمن الرحيم‌

وحدت حوزه و دانشگاه‌

چه مجلس شورانگيزى است و چه اجتماع مباركى! يك روز بود كه دانشگاه و حوزه‌هاى علميه نه آنكه از هم جدا بودند، جَوّى به وجود آورده بودند كه با هم شايد دشمن بودند. نه دانشگاهى تحمل روحانى را داشت و نه روحانى تحمل دانشگاهى. اساس هم اين بود كه دو قشرى را كه با اتحادشان تمام ملت متحد مى‌شوند از هم جدا نگه دارند، و با هم مخالفشان كنند تا ملت اتحاد پيدا نكند. بحمد اللَّه در اين نهضت اسلامى، اين انقلاب اسلامى، اين تحول بزرگ حاصل شد كه هيچ يك از اين دو طايفه خودشان را از ديگرى ان شاء اللَّه جدا نمى‌دانند. آن وحشتى كه دانشگاهيها از معمَّم داشتند و آن وحشتى كه معمَّمين از دانشگاهيها داشته‌اند، به اذن خداى تبارك و تعالى مرتفع شد. و حالا شما برادران دانشگاهى و برادران روحانى در كنار هم براى رفع مشكلات و براى به پيروزى رساندن انقلاب مجتمع هستيد.

بى‌فايده بودن علم بدون تهذيب و تعهّد

دانشگاه و حوزه‌هاى علميه و روحانيون مى‌توانند دو مركز باشند براى تمام ترقيات و تمام پيشرفتهاى كشور. و مى‌توانند دو مركز باشند براى تمام انحرافات و تمام انحطاطات. از دانشگاه هست كه اشخاص متفكر متعهد بيرون مى‌آيد. اگر دانشگاه، دانشگاه باشد، اگر دانشگاه واقعاً دانشگاه باشد و دانشگاه اسلامى باشد؛ يعنى در كنار تحصيلات متحقَّق‌