صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٨٢ - لزوم انتقاد و ممنوعيت غرضورزى

اين مثل رژيم شاهنشاهى است؟ در رژيم شاهنشاهى بازارشان اين طور بود؟ خيابانهايتان اين طور بود؟ مراكز فحشا آن طور بود كه ديديد، و همه چيزمان آن طور. نفتمان را داشتند مى‌بردند، همه چيزمان را داشتند مى‌بردند. در اين رژيم اينها جلويش گرفته شده، اينها را هيچ نمى‌گويند. قلمها شكسته است در اين امور. اما فلان آدم در فلان جا، فلان كار را كرده، فلان آدم را در فلان جا مثلًا كشته، اين به جمهورى اسلامى مربوط نيست.

اين يك نفر آدم، خطا كرده بايد جلويش را گرفت. اگر يك همچو آدمى واقعش در كجا و همچو كارى كرده، جلويش را بايد بگيريد. البته بايد بگيرند جلويش را.

آن قلمها را كه آدم مى‌بيند قضيه، قضيه نصيحت نيست. قضيه، قضيه غرض‌آلودى و عقده‌اى است كه دارند. مى‌خواهند اين عقده را صاف بكنند. و توجه به اين معانى در همه چيزها لازم است. و وظيفه من هم دعاگويى است، به همه‌تان دعا مى‌كنم. خداوند همه شما را حفظ كند. موفق كند كه خدمت بكنيد به كشور خودتان. مسلمانيد، به اسلامتان خدمت كنيد. ملت را دوست داريد، به ملتتان خدمت كنيد. كشورتان را دوست داريد، به كشورتان خدمت كنيد. و در نوشته‌هايتان توجه به خدا داشته باشيد. بدانيد كه اين قلم كه در دست شماست در محضر خداست الآن. و اگر هر كلمه‌اى نوشته بشود بعد سؤال مى‌شود چرا اين كلمه نوشته شده؟ اگر به جاى اين كلمه بشود يك كلمه خوبتر نوشت از شما سؤال مى‌كنند چرا كلمه زشت نوشتيد؟ ان شاء اللَّه خداوند همه‌تان را تأييد كند. موفق باشيد.