چنانچه شما آقايان و همپالگيهاى شما، سنخ روحانيت همه- ايّدهم اللَّه تعالى- اگر كارهايى خداى نخواسته انجام بدهيد كه از چشم ملت بيفتيد، و لو در دراز مدت، آن روز است كه فانتوم لازم نيست ديگر، خود ملت شما را كنار مى‌زند. و ملت هم بى‌هادى نمى‌تواند كارى انجام بدهد، و آنها و لو حالا تهيه براى چندين سال ديگر هم باشد كار خودشان را آن وقت مى‌توانند انجام بدهند. من خوفم اين است كه ما نتوانيم، روحانيت نتواند آن چيزى كه به عهده اوست صحيح انجام بدهد. من خوف اين را دارم كه به واسطه بعض تبليغات، حوزه‌هاى علمى از آن كار اساسى كه حفظ فقاهت است سستى بكنند، و كم كم فقه مَنسى بشود، و در دراز مدت اينها نتيجه بگيرند. شما اين را خيال نكنيد كه آنها خيلى دستپاچه‌اند كه همين دو- سه روز اين كارها را انجام بدهند. اگر توانستند، حالا، اگر نتوانستند نقشه مى‌كشند كه در پنجاه سال ديگر كار خودشان را انجام بدهند، دست برنمى‌دارند و يكى از نقشه‌هاى مهم همين است كه قشرهاى ملت را از هم جدا كنند، و مهم اين است كه روحانيت را از ملت جدا كنند.

حفظ مساجد و رونق بخشى به آنها

اينها ضربه‌اى كه از روحانيت خوردند از هيچ كس نخوردند. براى اينكه مى‌گويند ضربه‌اى را كه ديگران هم زدند به ما، اينها وادارشان كردند.

مسجدها مردم را وادار كرد. پس بايد مسجدها را ما شروع كنيم بشكنيم. اينكه مى‌آيند مسجدها را مى‌خواهند خلوت كنند، و بيچاره جوانها و متدينين ما هم اشتباهاً به خطا مى‌روند، اين است كه مسجدها كم كم امسال يك قدرى ماه رمضانش كمتر باشد، سال ديگر يك خرده كمتر. بعد از ده سال، پانزده سال ديگر هيچى بشود. آنها عجله ندارند؛ بتدريج هر چه شد. شما بايد هوشيار باشيد كه مسجدهايتان و محرابهايتان و منبرهايتان را حفظ كنيد و بيشتر از سابق. شمايى كه اين معجزه را از مسجد ديديد، حالا بايد برويد دنبال اين مركز معجزه، نه رها كنيد او را. شمايى كه از اسلام يك همچو معجزه‌اى ديديد كه همه قدرتها را به هم شكست، نه فقط ابرقدرتها را، قدرتهاى ديگر را