- فرض كنيد- ژاندارمرى بكنند، ژاندارمرى بخواهد دخالت در پاسدارها بكند، آنها بخواهند در ارتش دخالت بكنند، آنهاى ديگر بخواهند آنجا، كميته بخواهند در يك جاى ديگر دخالت بكند، ارگانهاى ديگر در جاى ديگر، فاسد مى‌شود اين كار. هر كس بايد كار خودش را خوب انجام بدهد، اگر در يك مملكتى همه گروههايى كه هستند، همه جاهايى كه اشخاص هستند و گروهها هستند، كار خودشان را خوب انجام بدهند، يك مملكت منظم مى‌شود، يك مملكتى مى‌شود كه پيشبرد مى‌كند. اما اگر بخواهد هر كسى در كار ديگرى دخالت بكند، من بيايم دخالت كنم در كار شما، شما بياييد دخالت كنيد در كار ما، نه من كارم را مى‌توانم انجام بدهم، نه شما مى‌توانيد كارتان را انجام بدهيد. اين يك وظيفه شرعى- الهى است كه من دارم به همه مى‌گويم، نه مخصوص شما، براى همه است اين؛ براى پاسدارها هست، براى پاسبانها هست، براى ارتش هست، براى ژاندارمرى هست، براى مجلس هست، براى دولت هست، براى رئيس جمهور هست. اين يك مسئله شرعى است، همه مكلفند شرعاً به اينكه كار را انجام بدهند. و آن چيزى كه من مى‌گويم اين است كه لازم است اين و بايد بشود، هر كدام به وظايف قانونى‌شان بايد عمل بكنند. قانون براى همه وظيفه معيّن كرده؛ اگر يكى دست از قانون بردارد و بخواهد دخالت ديگرى بكند، بر خلاف شرع عمل كرده. بايد هر كس همان كارى، آقاى رئيس جمهور همان كارى كه برايش معيّن كرده است قانون، همان كار مهمى كه براى او قرار داده، آن كار را خوب انجام بدهد. مجلس آن وظايفى را كه قانون برايش معيّن كرده همان را درست بكند، ديگر مجلس دخالت نكند در اجرا، و قوه مجريه در قوه مقننه و هر دو در قوه قضاييه. قواى قضايى سر جاى خودشان كار قضايى‌شان را انجام بدهند و اين كار مهمى است. قواى مقننه بايد كار تقنينشان را انجام بدهند و اين كار مهمى است. دولت مجرى است بايد كار خودش را انجام بدهد و آن هم كار مهمى است. ارتش بايد كار خودش را انجام بدهد به آن حدودى كه موظف است و اين كار مهم است. اگر بنا باشد هر كدام در كار ديگر دخالت بكنند كه اين مملكت نمى‌شود. يك بازارى بيايد در ارتش دخالت بكند، اين مثل اين است كه يك بازارى‌