نويسنده هستند، روشنفكر هستند و عالِم هستند، در آن محيط مجتمع بشوند و مشكلات مسلمين را در تمام جهان بررسى كنند و آنچه كه مى‌توانند حل كنند. ما الآن از تشرف مكه و حج بيت اللَّه جز اينكه يك دسته اشخاص عامى مردم، عامه مردم در آنجا مجتمع بشوند، و اشخاص مؤثرى كه مى‌توانند، از حكومتها، از بزرگان قوم در آنجا مى‌توانند مجتمع بشوند و مسائل اسلام را و مسائل مسلمين را و مسائل سياسى و اجتماعى را بررسى كنند، مع الأسف، اين امر مغفولٌ عنه‌ [١] است. و در عين حال كه بايد در آنجا بررسى مشكلات را بكنند بر مشكلات افزوده مى‌شود. مشكلات مسلمين زياد است، لكن مشكل بزرگ مسلمين اين است كه قرآن كريم را كنار گذاشته‌اند و تحت لواى ديگران درآمده‌اند. قرآن كريم كه مى‌فرمايد كه‌ وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا، [٢] ما اگر همين يك آيه را، مسلمين اگر همين يك آيه را عمل به آن بكنند تمام اشكالات اجتماعى و سياسى و اقتصادى و همه چيزشان بدون تشبث به غير رفع مى‌شود. اسلام براى مردم در هر ناحيه يك امور سياسى- عبادى قرار داده است. اين جماعات در تمام كشورهاى مسلمين، و در هر شهر و ده و روستا، اينها يك امور اجتماعى- سياسى است كه اهل يك بلد در مساجد مجتمع بشوند و مشكلات خودشان را نسبت به آن بلد حل بكنند. و نماز جمعه يك عبادت سياسى و اجتماعى است كه در هر هفته مردم اجتماعات زياد بكنند و مسائلشان را حل بكنند در آنجا. و اجتماع كعبه بزرگترين اجتماعى است كه هيچ دولتى نمى‌تواند خودش اين اجتماع را ايجاد كند و خداى تبارك و تعالى همچو كرده است كه مسلمين بدون يك مزاحمتها و زحمتهايى و بدون يك خرجهايى كه بر دولتها باشد، مجتمع مى‌شوند در آنجا و مع الأسف، استفاده از آن نمى‌شود.

وظيفه دولتهاى اسلامى در مقابله با دولت عراق‌

ما الآن در يك روزى مجتمع هستيم كه دولت صدام، دولت غاصب صدام بدون‌

[١] آنچه از آن غفلت شده‌

[٢] بخشى از آيه ١٠٣، سوره آل عمران: «به ريسمان خدا چنگ بزنيد و پراكنده نشويد».