صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٣٠ - طرح مسائل سياسى- اجتماعى در مجالس عزادارى

طرح مسائل سياسى- اجتماعى در مجالس عزادارى‌

لكن اين به آن معنا نيست كه ما در آن مسئله‌اى كه همه با هم بايد مجتمع بشويم براى كوبيدن ابرقدرتها، از آن مسأله دست برداريم و برويم اين كار را بكنيم. نخير، هر دو را بايد بكنيم. مجالس سر جاى خودش بايد باشد و مجالس عزا بايد باشد و اهل منبر بايد اين شهادت امام حسين- سلام اللَّه عليه- را زنده نگه دارند و ملت بايد با همه قدرت اين شعائر اسلامى را، خصوصاً اين را، زنده نگه دارند. با زنده نگه داشتن او، اسلام زنده مى‌شود:

انا مِنْ حُسَيْن‌

حُسَيْنٌ مِنّى وَ انَا مِن حُسَيْن» [١]

كه روايت شده است كه پيغمبر فرموده است، اين معنايش، معنا اين است كه حسين مال من است و من هم از او زنده مى‌شوم. از او [نقل‌] شده است.

اين همه بركات از شهادت ايشان است، با اينكه دشمن مى‌خواست آثار را از بين ببرد؛ آنها درصدد بودند كه اصل بنى هاشمى در كار نباشد. «لَعِبَت هاشمُ بالكذا»