اما حالا مسأله، مسئله ملت است؛ يعنى، اين طور نيست كه دولت و ملت دوتا باشند، اين طور نيست كه مثل دولت عراق باشد كه ملت با او دشمن است، مثل دولت مصر باشد كه ملت با او دشمن است. اينجا ملت اسلامى است كه حكومتش اسلامى است و ملت با اين حكومت موافقند. از اين جهت، توطئه‌ها را خود ملت به دست مى‌آورد.

خود اين سربازها توطئه‌هايى كه در داخل سربازخانه‌ها انجام مى‌گيرد به دست مى‌آورند و گزارش مى‌دهند. پاسدارها همه دنبال اين مطلب هستند كه اين توطئه‌ها را خنثى كنند و خود ملت است كه ناظر است، در همه جا ناظر است. الآن هم در همه اطراف، اين جنايتكارها را به تدريج، پيدا مى‌كنند و معرفى مى‌كنند و خودشان مى‌گيرند و تحويل مى‌دهند. اگر دولتها بفهمند اين معنا را كه اگر اينها با ملت خودشان درست رفتار كنند و ملت همراه آنها باشد چه خواهد شد، اگر اين خوفى كه اين ابرقدرتها ايجاد كردند در اين دولتها بفهمند كه در دولت ايران هم اين اخافه‌ها [١] هميشه بوده است و حالا هم هست، لكن دولت فعلى ايران ديگر گوش به اين حرفها نمى‌دهد. اگر بفهمند كه طرفدارى ملت از يك دولتى چه معنا دارد، بفهمند اين معنا را كه اگر ملتها را دلشان را به دست بياورند و حكومت بشود- يك حكومتى كه مال خود ملت باشد، از خود ملت جوشش كند و عقايد، عقايد اسلامى باشد، احكام، احكام اسلامى باشد و زير سايه اسلام بخواهند زندگى بكنند- و ملتهايى كه به اسلام عقيده دارند همراه آنها بشوند، آن وقت مى‌فهمند كه هيچ يك از دولتهاى بزرگ نمى‌توانند كارى انجام بدهند، چنانچه در اينجا نتوانستند. تا الآن دو مرتبه، سه مرتبه- به حسب ظاهر- هى قيام كردند يا [توطئه‌] كردند كه كودتايى بكنند يا بريزند در ايران، لكن فَشَل شدند و دائماً هم درصدد هستند، نه اين است كه در صدد نيستند. لكن من مطمئنم و اطمينان مى‌دهم به ملت خودمان كه نمى‌توانند كارى انجام بدهند.

خيانت مدعيان ملى گرايى‌

ملت بايد توجه داشته باشد كه تا توجه به خدا دارد، تا توجه به اسلام دارد، تا

[١] اخافه: ترسانيدن.