امروز مخالفت همه جانبه ابرقدرتهاست با اين ملت در همه مظاهر اسلامى‌اش و ما بايد بيدار باشيم و توجه داشته باشيم. تبليغات اينها براى ما ضررش بيشتر از جنگهاست.

ساده نبايد برخورد كرد با اين تبليغات. ما از جنگ چه ترسى داريم؟ يك ملتى كه حاضر است براى شهادت و شهادت را فوز عظيم مى‌داند، چه باكى از اين مسائل دارد؟ از اين، از اينكه باكى نيست. تازه وقتى كه يك جنگى شروع مى‌شود، ملت ما بيدار مى‌شود.

بيشتر متحرك مى‌شود.

شما ببينيد كه در اين جنگى كه به ايران تحميل كردند و اشخاص خائن به اسلام، مخالف سرسخت با اسلام، اين جنگ را بپا كردند، ايران چه جور باز زنده شد، يكپارچه ايران دوباره انقلاب كرد و توجه كرد به يك مقصد؛ سرتاسر ايران. كدام كار ممكن بود كه اين طور مردم را بسيج كند؟ اين جنگ بود كه بسيج كرد. پس [در] جنگ چيزهايى است كه ما خيال مى‌كنيم بد است، بعد خوب از كار درمى‌آيد. البته جوانهايى ما از دست داديم. اين اسلام از اين جوانها خيلى از دست داده، و ما در اين جنگ بيشتر از جنگ صفين تا حالا از دست نداديم؛ خيلى هم كمتر از اوست، لكن براى اسلام است. وقتى براى اسلام است، ما چه باكى داريم. جنگ براى ما، ما را بيدار كرد. آن رخوت و سستى اگر پيدا مى‌شد، دوباره برگشت به يك قرصى و محكمى.

آن كه انسان [را] مى‌ترساند اين تبليغاتى است كه بيخ گوش اينها، يكى، يكى گفته مى‌شود و بعد يك جمعيتى مى‌شوند و بعد زيادتر. از اين شيطنتها بايد يك قدرى ترسيد و توجه به آن كرد. از اينكه مجالس اسلامى را، مجالس عزا را در نظر شما سست مى‌كنند و مى‌روند تو دهات، اين ور آن ور مى‌افتند كه فلانى گفته است كه مجالس عزا لازم نيست و شما خدمت كنيد به اينها، فلانى چطور همچو حرفى مى‌زند؛ كسى كه مى‌داند كه مجالس عزا چه جهت سياسى دارد، چه جهت اسلامى دارد؟ البته بايد آنها را هم بررسى كرد و تكليف است براى دولت و براى ملت؛ براى همه، از خود ما هستند آنها، برادرهاى ما هستند. آنها را خانه‌هايشان را خراب كردند و عده‌شان، زيادى را كشتند و از بين بردند و اينها هم بى‌خانمان شدند، آمدند. هر جا آمدند، بايد مهماندارى كرد از آنها.