صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٥٢ - ضرورت اتحاد مسلمانان در مقابل قدرتهاى شيطانى
اسلام مىكنيد؟ اين اسلامى كه شما ادعا مىكنيد كه نتيجه اين باشد كه توطئه بكنيد با دشمنان اسلام و بر ضد اسلام و ضد مسلمانها و ضد ملت اسلام اقدام بخواهيد بكنيد، اين اسلام، اسلام پيغمبر اكرم نيست، اسلامى كه قرآن به او نازل شده است و براى او آمده است، [نيست]. پيغمبر اسلامى كه قرآن را آورده است و قرآن و سنت او اساس اسلام است، اساس او بر اخوت و برادرى است. مؤمن بايد برادر مؤمن باشد، اين حكمى است كه در قرآن است؛ [١] يعنى، آنچه را كه شما براى برادرتان از خير و صلاح مىخواهيد، براى تمام ملتتان بايد بخواهيد. همه مؤمنها در همه اقطار عالم برادر هستند. همان طورى كه اگر يك خطرى براى برادر يك كسى پيش بيايد او نمىنشيند تماشا كند و خطر واقع بشود بر برادرش، اگر در يك گوشه دنيا يك خطرى براى يك برادرى پيش بيايد، برادر ايمانى پيش بيايد، نبايد يك برادر ديگرى كه در آن طرف دنيا هست بىتفاوت باشد؛ مىتواند، بايد قيام كند، نمىتواند؛ بايد زمينه فراهم كند كه يكوقتى رفع ظلم كند. چطور يك كسى كه ادعاى اسلام مىكند و مىگويد كه من مسلم هستم و ادعاى اين مىكند كه من با ملت خوب هستم، آن وقت در يك مركزى بنشيند و اشخاصى را دور خودش جمع بكند از اين اشخاص منحرف؛ از اينهايى كه هيچ اعتقاد به اسلام ندارند، با آنها رفت و آمد كند، با آنها بست و بند كند كه اجنبى را وارد كند در ايران و مسلط كند بر همين مسلمانهايى كه هستند، چه كردستانى و چه غير كردستانى.
ضرورت اتحاد مسلمانان در مقابل قدرتهاى شيطانى
اينهايى كه درصدد اين معانى هستند، بدانند كه اگر همه قدرتهاى خودشان را هم جمع بكنند نمىتوانند به يك ملتى كه همه با هم فرياد اللَّه اكبر مىزنند، نمىتوانند اينها با آنها مقاومت كنند؛ بيخود درصدد تفرقهاندازى هستند. مسلمانها برادرند و تفرقه پيدا نمىكنند با تبليغات سوء بعض عناصر فاسد. اصل اين مسأله كه شيعه و سنى، شيعه يك طرف و سنى يك طرف، اين از روى جهالت و از روى تبليغاتى كه اجانب كردند پيش
[١] بخشى از آيه ١٠ سوره حجرات: «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ» جز اين نيست كه مؤمنين با هم برادرند.