صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥ - رعايت مصالح اسلام و كشور در اصلاح دانشگاهها

ان شاء اللَّه همه شما را حفظ كند و موفق براى اجراى يك همچو امورى.

فرض كنيد كه الآن بخواهيد بازش كنيد، اين همان مسائل است بلا اشكال. اگر دانشگاه قبل از اينكه يك اساسى برايش درست بشود باز بشود، همان گروهها مى‌ريزند و همان فساد را ايجاد مى‌كنند و همان سنگربنديها را مى‌كنند. تا اين ترتيب صحيحى پيدا نكند كه بتواند دانشگاه باشد [...] ما دانشگاه مى‌خواهيم؛ نمى‌خواهيم كه يك مركزى باشد براى اجتماع امور انحرافى. اگر ما بخواهيم اسم دانشگاه داشته باشيم تويش هر كارى هم بشود، آن وقت بايد زود باز بشود و باز همانها بريزند توى دانشگاه، همان [بلا] را به سر دانشگاه بياورند. دانشگاه وقتى بايد باز بشود كه شما اطمينان پيدا كنيد به اينكه اين دانشگاه، دانشگاه است؛ دانشگاهى است كه براى كشور ما، براى اسلام، مفيد است.

اما يك دانشگاهى كه باز اطمينان به اين [نيست‌] كه اين قابل است كه در آن به ترتيب صحيح عمل بشود معنايش اين است كه ما يك مركزى درست كنيم، خرج زيادى بكنيم و باز همان بساط باشد؛ آنها هم كه بيايند فعاليتشان زيادتر است و كارهاى زيادترى مى‌كنند؛ همان سنگربنديها و همان بساط اعاده مى‌شود.

آن كس كه مى‌گويد حالا بايد باز بشود اين يا توجه ندارد، يا انحراف دارد؛ اين دلش مى‌خواهد اين جور بشود؛ به اينها نبايد اعتنا كرد. شماها بايد خودتان با اشخاصى كه تخصصاتى دارند بنشينيد مشورت بكنيد و يكوقتى دانشگاه باز بشود كه شما مطمئن باشيد كه حالا اينكه باز مى‌شود دانشگاه است؛ جاى دانش است؛ جاى پرورش است. ما كه نمى‌خواهيم يك صورتى درست كنيم و عرضه بداريم به دنيا و به غرب كه ما دانشگاه داريم. دانشگاه داشتيم! سى سال دانشگاه داشتيم! اين بود كه شد.

رعايت مصالح اسلام و كشور در اصلاح دانشگاهها

ما مى‌خواهيم يك چيزى درست كنيم كه خودمان باورمان بيايد كه ما دانشگاه داريم؛ غرب بپسندد اين را يا نپسندد، روشنفكر بپسندد اين را يا نپسندد. ما خودمان بايد براى خودمان كار بكنيم. فكر اين نباشيم كه يك كارى بكنيم كه يك گروهى بپسندد اين را، يا