برويد. همه با هم مجتمع بشويد به عزادارى. وقتى كلمه راهپيمايى پيش مى‌آيد، خيال نكنيد كه معنايش اين است كه عزادارى نمى‌خواهيم. ما از همين اسلام و مظاهر اسلام و شهداى اسلام مى‌توانيم كارهايمان را انجام بدهيم، و الّا نه توپ ما و نه تانك ما مقابله با تانك و توپ امريكا ندارد، شوروى ندارد. ما يك ملتى مى‌خواهيم كه براى اسلام همدست بشوند. مطمئن باشيد كه وقتى يك ملت در يك امر اسلامى همدست شدند- كه چنانچه مى‌بينيد شدند- هيچ قدرتى نمى‌تواند شما را عقب بزند.

آنها هم اين معنا را فهميده‌اند و مى‌بينند كه خوب، يكى از اشخاص، يكى از گروههايى كه نقشى دارد در اين امر و نقش بزرگى دارد، روحانى است. از اولى كه اين انقلاب پيدا شد تا حالا يك دسته‌جات روشنفكر و قلمدارى، آنهايى كه قلمهايشان و نطقهايشان و گفتارهايشان بر ضد اسلام است و يا خودشان نمى‌دانند و يا دانسته اين كار را مى‌كنند از اول اين مسأله را مى‌گفتند كه روحانيون بروند يك كار ديگرى بكنند، ماها هم مى‌رويم سراغ [سياست.]

همين «ماها» يى كه، مملكت اسلام را دودستى مى‌خواهند تقديم كنند به آنهايى كه اربابهايشان هستند يا آنهايى كه به خيال خودشان براى ما مفيد هستند. آقا، مملكت اسلام از اول ١٥ خرداد تا حالا، بيشتر از صد هزار جمعيت از آن كشته شده است و بيشتر از صد هزار معلول ما الآن داريم. اينها براى چه معلول شده‌اند؟ براى چه كشته شده‌اند؟

براى نفت بوده است؟ آدم براى نفت خودش را مى‌كشد؟ براى خانه بوده است؟ براى ارزانى بوده است؟ خوب، ما از تظاهرات مردم بايد اينها را بفهميم. همه مى‌گفتند: ما اسلام را مى‌خواهيم. اگر اسلام نبود، نه نفت مى‌توانست هيچ كارى بكند و نه ساير چيزها. مگر مردم مى‌شود جوانهايشان را بدهند براى نفت؟ مى‌شود جوانشان را بدهند براى خانه؟

الآن كه شما در جبهه‌هاى جنگ هستيد و ارتشيهاى ما، كه خداوند نصرتشان بدهد، در مراكز فعال هستند، الآن كى هست كه دارد از آنها پشتيبانى مى‌كند؟ آن زنهايى كه براى شما نان مى‌پزند و آن مردمى كه براى شما پول مى‌دهند و آن مردمى كه براى شما ذخيره‌