آن مسائل و مصايب براى كشور ما بود و حالا چه شده است كه ما آزادانه اينجا با هم نشستيم و شما آزادانه مسائلتان را با مردم مطرح مى‌كنيد و مردم هم آزادانه يا انتقاد مى‌كنند يا تعريف مى‌كنند از شما؟ اين آزادى را كى به ما داد؟ و اين استقلالى كه الآن ما داريم و كسى نمى‌تواند دخالت كند در كشور ما، اين را كى به ما داد؟ جز اين بود كه اين پابرهنه‌ها و اين زاغه‌نشين‌ها و اين دانشگاهيهاى محروم و اين مردم كوچه و بازار با هم جمع شدند و براى خدا قيام كردند و نهضت كردند و ما را به اين آزادى رساندند و آن سدهاى بزرگى كه در تصور كسى نمى‌آمد كه شكسته بشود، شكستند و ما را به آنجا رساندند كه وزير بشويم و رئيس جمهور بشويم و وكيل بشويم و همه اينها را داشته باشيم؟ و همه از اين ملت است. ما هر چه داريم از اين ملت است؛ البته ملت اسلامى كه با فرياد اللَّه اكبر اين كار را انجام دادند.

انتظار مردم از مسئولان‌

ما بايد ببينيم كه اين ملتى كه ماها را به اين مقامها رسانده‌اند، از ما چه مى‌خواهند و ما بايد براى آنها چه بكنيم. از ما مى‌خواهند كه تمام اين ارگانهايى كه هستند، تمام اين رؤسايى كه هستند، از رئيس جمهور گرفته و نخست وزير و وزرا تا وكلا و- عرض مى‌كنم كه- وزارتخانه‌ها و هر چه در آنها هست، اينها مى‌خواهند كه اينها همه در راه اسلام، كه خواست ملت بود و همه كوشش‌شان براى اسلام بود و اسلام آنها را موفق كرد، اينها هم در همان طريق اسلامى راه بروند.

طريق اسلامى اين است كه مستضعفين را حمايت كنند، بيشتر توجهشان به آنها باشد.

در طول تاريخ، حمايت حكومتها از قلدرها بوده است. شما هر حكومتى را كه در اين ٢٥٠٠ سال دوران ظلمت در نظر بگيريد، هر حكومتى هر چه عادل بوده، هر چه جنت مكان بوده در نظر بگيريد، آن وقت برويد سراغ وزراى او، كه از چه طايفه‌اى بوده‌اند، آنهايى كه بهره برمى‌داشتند از اين ملتهاى ضعيف، چه اشخاصى بودند، پيدا نمى‌كنيد يك حكومتى كه براى مستضعفان باشد، براى اين كوچه و بازاريها باشد، براى اين‌