صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١١٦ - لزوم بىطرفى كامل در قضاوت

قاضى وقتى كه ابا الحسن به ايشان گفت، اشكال كرد به او كه نه، به آن هم هر چه مى‌گويى به من هم همين طور بگو. [١] اين دستورى است براى همه ماها كه بايد در مسند قضا، يكى كه نشست، همه ملت پيشش با يك نظر باشد. تمام نظرش به اجراى عدالت باشد. عدالت، در دشمنش هم به طور عدالت، در دوستش هم به طور عدالت. نه اينجا مسامحه كند و نه آنجا سختگيرى كند.

و بالاخره، اين امور مهم در دست شما آقايان است. از قرارى كه الآن آقايان كه پيش من آمده‌اند، از شوراى قضايى، خيلى اميدوار بودند به اين چهره‌هاى نورانى. بايد در هر جا كه باشيد و هر مطلبى كه پيش شما بيايد، هر قضاوتى كه پيش شما بيايد، به طور حق، به طور عدالت [قضاوت كنيد،] بدون نظر به اينكه اين آدم چى است و آن آدم چى. حتى يك مجرم درجه اول وقتى كه آمد، روى حق نظر بكنيد. اين سابقه‌اش چه جورى است؛ اين را نظر نگيريد، روى حق و عدالت به آن نظر بكنيد و حكمى كه صادر مى‌كنيد يك حكم عادلانه باشد كه در محضر حق تعالى كه وارد مى‌شويد، مورد اشكال نباشيد و روسفيد باشيد.

من اميدوارم كه خداوند تبارك و تعالى شما را موفق بكند. هم جهات شرعى، كه عرض كردم- آن جهات ديگر هم شرعى است. اين منتها در متن است راجع به حكم عدالت- ان شاء اللَّه، موفق بشويد و هم راجع به نظم و اينكه روى يك موازين باشد.

شوراى قضا اگر يك چيزى را گفت، شما نگوييد كه من خودم مستقلّم و مى‌خواهم چه بكنم. اين غير نظم است، اين نظم نيست. هر كس در خودش اين طور مى‌بيند كه اگر بيايد گوش نمى‌دهد به اينكه يك نظمى باشد، برايش جايز نيست تصدّى اين امر؛ برود كنار، الزامى نيست هر كس كه به خودش اين را مى‌بيند كه وقتى آمد روى موازين عمل بكند و روى نظام عمل بكند و شوراى قضايى اگر يك چيزى را گفتند بپذيرد، ان شاء اللَّه مأجور باشد پيش خداى تبارك و تعالى. اين را شما يكى از عبادات حساب بكنيد كه قوّه قضاييه‌

[١] شرح نهج البلاغه، ابن ابى الحديد، ج ١٧، ص ٦٥.