آداب الصلاة - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٧٩ - فصل سوم در تعقيب است

تأييد و حول و قوّه آن ذات مقدّس بداند و بشمارد. و حقايق اين امور را به سرّ قلب برساند و سرّ اين لطائف را به ذائقه دل بچشاند تا قلب به ذكر حق زنده شود و دل حياة جاويد به حق پيدا كند.

و چون صبح افتتاح اشتغال به كثرات و ورود در دنيا است و با مخاطره اشتغال به خلق و غفلت از حق انسان مواجه است، خوب است انسان سالك بيدار در اين موقع باريك براى ورود در اين ظلمتكده تاريك به حق تعالى متوسّل شود و به حضرتش منقطع گردد. و چون خود را در آن محضر شريف آبرومند نمى‌بيند، به اولياء امر و خفراى زمان و شفعاء انس و جان، يعنى رسول ختمى صلّى اللّه عليه و آله و سلم و ائمّه معصومين عليهم السلام، متوسّل گردد و آن ذوات شريفه را شفيع و واسطه قرار دهد. و چون براى هر روزى خفير و مجيرى است، پس روز شنبه به وجود مبارك رسول خدا صلى اللّه عليه و آله، و روز يكشنبه به حضرت امير المؤمنين عليه السلام، و روز دوشنبه به امامان همامان سبطان عليهما السّلام، و روز سه شنبه به حضرات سجّاد و باقر و صادق عليهم السلام، و روز چهار شنبه به حضرات كاظم و رضا و تقى و نقى عليهم السلام، و روز پنجشنبه به حضرت عسكرى عليه السلام، و روز جمعه به ولىّ امر عجّل اللّه فرجه الشّريف، متعلّق است،[٥٩١] مناسب آن است كه در تعقيب نماز صبح براى ورود در اين بحر مهلك ظلمانى و دامگاه مهيب شيطانى، متوسّل به خفراى آن روز شود، و با شفاعت آنها، كه مقرّبان بارگاه قدس و محرمان سرا پرده انسند، از حق تعالى رفع شرّ شيطان و نفس امّاره بالسّوء را طلب كند، و در اتمام و قبول عبادات ناقصه و مناسك غير لايقه، آن بزرگان را واسطه قرار دهد. البته حق تعالى شانه چنانچه محمّد صلّى اللّه عليه و آله و دودمان او را وسايط هدايت و راهنماهاى ما مقرّر فرموده و به بركات آنها امّت را از ضلالت و جهل نجات مرحمت فرموده، به‌وسيله و شفاعت آنها قصور ما را ترميم و نقص ما را تتميم فرمايد و اطاعات و عبادات>

[٥٩١] - بحار الانوار، ج ٢٤، ص ٢٣٩. از الخصال، ج ٢، ص ٣٩٤، باب ٧.