آداب الصلاة - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٥٩ - فصل سوم

قرار داده- تقرّب به قلب و سرّ و روح. پس، كسى كه به حق نزديك شد، از غير حقّ بعيد شود، چنانچه سجده در ظاهر حاصل نشود مگر به موارات از همه اشياء و احتجاب از هر چه چشم آن را ببيند، همين طور امر باطن. پس، كسى كى قلبش متعلّق به غير حق شود در نماز، به آن چيز نزديك، و از آنچه كه حق اراده فرموده بعيد شود، چنانچه حق فرمايد كه: ما قرار نداديم براى يك نفر دو قلب.[٥٦٨] و رسول خدا فرمود كه خداى تعالى فرمود كه من اطلاع بر قلب بنده‌اى كه در آن حبّ اخلاص براى طاعت من و به دست آوردن رضاى من است پيدا نكنم، مگر آن كه خودم متولّى تمشيت امور او شوم و تدبير كارهاى او فرمايم. و كسى كه به غير من مشتغل باشد، از استهزاءكنندگان محسوب است و اسم آن در ديوان زيانكاران مكتوب شود.»

فصل سوم‌

در حديث است كه چون نازل شد: فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظيم‌،[٥٦٩] رسول خدا فرمود: «اين را در ركوع قرار دهيد.» و چون نازل شد قول خداى تعالى: سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الاعْلى‌،[٥٧٠] فرمود: «اين را در سجود خود قرار دهيد.»[٥٧١] و در حديث شريف كافى است كه: «اول اسمى را كه خداوند براى خود اتّخاذ فرمود «العلىّ» و «العظيم» بود.»[٥٧٢] و شايد «العلىّ» اول در اسماء ذاتيّه باشد، و «العظيم» اول در اسماء صفاتيّه.

و بدان كه در سجود، چون ساير اوضاع صلاتى، هيئتى و حالى و ذكرى‌

[٥٦٨] -( احزاب- ٤)

[٥٦٩] -« پس نام پروردگار بزرگ خود را تسبيح گوى.»( واقعه- ٧٤)

[٥٧٠] -« نام برتر پروردگارت را تسبيح گوى.»( اعلى- ١)

[٥٧١] - مجمع البيان، ج ٩، ص ٢٢٤. در ذيل آيه ٧٤ سوره« واقعه».

[٥٧٢] - اصول كافى، ج ١، ص ١٥٣،« كتاب التوحيد»،« باب حدوث الاسماء»، حديث ٢.