آداب الصلاة - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٠١ - فصل ششم در شمهاى از تفسير سوره مباركه «توحيد»

صلّى اللّه عليه و آله فرمود: «خداى تعالى مى‌فرستد عذاب حتم مقضىّ را براى قومى، پس قرائت مى‌كند بچه‌اى از بچه‌هاى آنها در كتاب: الحَمْدُ للَّه رَبِّ الْعالَمين، چون خداى تعالى مى‌شنود، چهل سال عذاب را از آنها مرتفع كند.»[٤٧٥] و از ابن عباس منقول است كه در حالى كه ما نزد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بوديم ناگاه فرشته‌اى آمد و گفت: «بشارت باد تو را به دو نورى كه به تو داده شده، و به انبياء قبل از تو داده نشده. آن دو نور فاتحة الكتاب و خواتيم سوره بقره است. قرائت نكند هرگز حرفى از آن را مگر آن كه حاجت او را مى‌دهم.»[٤٧٦] و اين روايت را در مجمع، قريب به اين مضمون، نقل نموده است.[٤٧٧]

فصل ششم در شمه‌اى از تفسير سوره مباركه «توحيد»

بدان كه اين سوره شريفه چون نسب حق تعالى است- چنانچه در احاديث شريفه است، از آن جمله در كافى شريف سند به حضرت صادق سلام اللّه عليه رساند كه فرمود: «يهود سؤال كردند از حضرت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله، گفتند بيان كن براى ما نسب پروردگار خود را. پس، آن حضرت سه روز درنگ فرمود و جواب آنها را نداد. پس از آن نازل شد: قُلْ هُوَ اللَّه احَدٌ تا آخر آن.»[٤٧٨]- از اين جهت، عقول بشر عاجز است از فهم حقايق و دقايق و اسرار آن، ولى با اين وصف، آنچه اهل معرفت را از آن‌

[٤٧٥] - التفسير الكبير، ج ١، ص ١٧٨.

[٤٧٦] - مستدرك الوسائل،« كتاب الصّلاة»،« أبواب القراءة»، باب ٤٤، حديث ٣.

[٤٧٧] - مجمع البيان، ج ١، ص ١٨.

[٤٧٨] - اصول كافى، ج ١، ص ١٢٢،« كتاب التوحيد»،« باب النسبة»، حديث ١.