آداب الصلاة - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٣٢ - تنبيه عرفانى

عبد الواحد بن المختار الانصارى گويد از حضرت باقر (ع) سؤال كردم از «ليلة القدر» فرمود: «در دو شب است: شب بيست و سوم، و شب بيست و يكم.» گفتم: «يكى از آن دو را به تنهائى ذكر كن.» فرمود: «چه مى‌شود كه عملى كنى در دو شب كه يكى از آنها ليلة القدر است.»[٥٢٩] حسّان بن أبي على گويد از حضرت صادق (ع) سؤال كردم از ليله قدر فرمود: «طلب كن آن را در نوزدهم، و بيست و يكم، و بيست و سوم.»[٥٣٠] و سيد عابد زاهد رضى اللّه عنه در اقبال فرمايد: «بدان كه اين شب بيست و سوم از شهر رمضان، وارد شده است اخبار صريحه به اينكه ليله قدر است به مكاشفه و بيان. از آن جمله آن است كه روايت كنيم به اسناد خود تا سفيان بن السيط (السمط- خ ل) گفت: گفتم به حضرت صادق عليه السلام تعيين فرما ليله قدر را براى من مفردا. فرمود: شب بيست و سوم. و از آن جمله آن است كه روايت كنيم به اسناد خود تا زراره از عبد الواحد بن المختار الأنصارى گفت: سؤال كردم از حضرت باقر عليه السلام از ليله قدر.

فرمود: به خدا قسم خبر مى‌دهم به تو و تعميه نمى‌كنم به تو. آن اول شب از هفت شب آخر است.» پس از آن از زراره نقل مى‌كنند كه گفته آن ماهى كه حضرت تعيين فرمود بيست و نه روز بود.[٥٣١] پس از آن روايات ديگر نقل كنند كه «ليله قدر» شب بيست و سوم است، كه از آن جمله است قضيه جهنى‌[٥٣٢] كه معروف است.

تنبيه عرفانى‌

چنانچه در آن دو سوره مباركه كه گذشت گفته شد، اظهر آن است كه‌

[٥٢٩] - بحار الانوار، ج ٩٥، ص ١٤٩.

[٥٣٠] - مجمع البيان، ج ١٠، ص ٥١٩. وسائل الشّيعة، ج ٧، ص ٢٦٣،« كتاب الصّوم»، باب ٣٢، حديث ٢١.

[٥٣١] - اقبال الاعمال، ص ٢٠٦.

[٥٣٢] - اقبال الاعمال، ص ٢٠٧.