آداب الصلاة - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٧٧ - فصل هفتم در پارهاى از آداب باطنيّه ازاله نجاست و تطهير از اخباث است

قرب نافله است حاصل شود. و از اين جهت در طهارت از حدث غسل جميع بدن لازم است، زيرا كه تا عين عبد به وجهى از وجوه باقى است، حدث مرتفع نشده: فانّ تحت كلّ شعرة جنابة.[١٠٧] پس تطهير از حدث تطهير از حدوث است و فناى در بحر قدم است. و كمال آن، خروج از كثرت اسمائى است كه باطن شجره است، و با اين خروج، از خطيئه ساريه آدم، كه اصل ذريّه است، خارج شود.

پس، حدث از قذارات معنويّه است و تطهير از آن نيز از امور غيبيّه باطنيّه است و نور است، لكن وضوء نور محدود است و غسل نور مطلق است و اىّ وضوء انقى من الغسل.[١٠٨] و امّا ازاله خبث و نجاسات ظاهريّه را اين مكانت نيست، زيرا كه آن تنظيف صورى و تطهير ظاهرى است. و آداب قلبيّه آن آن است كه بنده سالك كه اراده حضور به محضر حق دارد بداند كه با رجز شيطان و رجس آن خبيث در محضر حقّ نتوان راه يافت و تا خروج از امّهات مذامّ اخلاقى كه مبدأ فساد مدينه فاضله انسانيّه است و منشأ خطيئات ظاهريّه و باطنيّه است دست ندهد، راهى به مقصد پيدا نكند و طريقى به مقصود نيابد.

شيطان كه مجاور عالم قدس و در سلك كرّوبين به شمار مى‌رفت، آخر الأمر به واسطه ملكات خبيثه از مقام مقرّبين درگاه تبعيدش و به نداى: فَاخْرُجْ مِنْها فَانَّكَ رَجيم‌[١٠٩] مرجومش نمودند. پس، ما بازماندگان از كاروان عالم غيب و فرورفتگان در چاه عميق طبيعت و مردودان به اسفل السافلين چطور مى‌توانيم با دارا بودن ملكات خبيثه شيطانيّه لايق محضر قدس گرديم و مجاور روحانيّين و رفيق مقرّبين شويم. شيطان خودبينى كرد و ناريّت خود را ديد و انَا

[١٠٧] -« در زير هر مويى جنابتى است.» بحار الانوار، ج ٧٨، ص ٥١،« كتاب الطهارة»،« باب وجوب غسل الجنابة»، حديث ٢٣.

[١٠٨] -« كدام وضو پاكيزه‌تر از غسل است.» جامع احاديث الشيعة،« كتاب الطهارة»،« أبواب الغسل و احكامه»، باب ١٢.

[١٠٩] -« بيرون شو( از بهشت) كه تو رانده شده هستى.»( ص- ٧٧ و حجر- ٣٤)