اللّه، اخبرنى، قال: هى شفاء من كلّ داء الّا السّام. [١] و ابن عباس از حضرت رسول نقل نموده كه «از براى هر چيزى اساسى است. و اساس قرآن «فاتحه» است، و اساس «فاتحه» بسم اللّه الرحمن الرحيم است.»[٤٦٥] و از آن حضرت منقول است كه «فاتحة الكتاب شفاء هر دردى است.»[٤٦٦] و از حضرت صادق عليه السلام روايت است كه كسى را كه الحمد للّه شفا ندهد، چيز ديگر نمى‌دهد.[٤٦٧] و از حضرت امير المؤمنين عليه السلام منقول است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود: «خداى تعالى به من فرمود: اى محمّد، همانا براى تو فرستاديم سبع مثانى و قرآن عظيم را.[٤٦٨] به من منت جداگانه گذاشت به فاتحة الكتاب، و آن را در ازاء قرآن قرار داد. و همانا فاتحة الكتاب شريف‌ترين چيزى است كه در گنجهاى عرش است، و خداى تعالى اختصاص داد محمد صلّى اللّه عليه و آله را و شرف داد آن بزرگوار را به آن، و شريك نفرمود در آن احدى از انبياء خود را غير از سليمان را كه عطا كرد به او از «فاتحة» بسم اللّه الرّحمن الرّحيم را، چنانچه از بلقيس حكايت كند كه گفت:

انّى الْقِىَ الَىَّ كِتابٌ كَريمٌ انّهُ مِنْ سُلَيْمانَ وَ انَّهُ بِسْمِ اللّه الرَّحْمنِ الرَّحيم‌.[٤٦٩] پس،

______________________________
[١]- «از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله روايت شده كه به جابر بن عبد اللّه انصارى فرمود: اى جابر، آيا برترين سوره‌اى را كه خدا در كتابش نازل فرموده به تو نياموزم؟ جابر عرض كرد: آرى پدر و مادرم فداى تو باد اى رسول خدا، آن را به من بياموز. پس رسول اللّه سوره «حمد»، ام الكتاب، را به او تعليم داد و فرمود: اى جابر آيا آگاهت نسازم از اين سوره؟ عرض كرد: چرا، پدر و مادرم فداى تو باد يا رسول اللّه از آن مرا با خبر ساز. فرمود: آن شفاى هر درى است جز مرگ.» تفسير عيّاشى، ج ١، ص ٢٠، حديث ٩.

[٤٦٥] - مجمع البيان، ج ١، ص ١٧.

[٤٦٦] - دو منبع پيشين.

[٤٦٧] - تفسير عيّاشى، ج ١، ص ٢٠، حديث ١٠. بحار الانوار، ج ٨٩، ص ٢٣٧، حديث ٣٤.

[٤٦٨] - وَ لَقَدْ آتَيْناكَ سَبْعاً مِنَ الْمَثانى و القرآنَ العظيم.( حجر- ٨٧)

[٤٦٩] -« نامه‌اى گرامى از سليمان به من رسيده است و در آن چنين( گفته) است: بسم اللّه الرّحمن الرّحيم.»( نمل- ٢٩ و ٣٠)