در رساله مصباح الهدايه [١] نويسنده داده شده- همين‌طور، در رابطه روحانيّه عروجيّه، كه عكس رابطه كونيّه نزوليّه است و بعبارة اخرى قبض وجود و رجوع إلى ما بدء است، محتاج به واسطه است كه بدون آن واسطه صورت نگيرد، و ارتباط قلوب ناقصه مقيده و ارواح نازله محدوده به تامّ فوق التّمام و مطلق من جميع الجهات بى‌واسطه‌هاى روحانى و رابطه‌هاى غيبى تحقق پيدا نكند.

و اگر كسى گمان كند كه حق تعالى با هر موجودى قيّوم و به هر يك از اكوان محيط است بى‌واسطه وسايط، چنانچه اشاره به آن شده در آيه شريفه‌ ما مِنْ دابَّةٍ الّا هُوَ آخِذٌ بِناصِيَتِها،[١٨٥] اختلاط بين مقامات و اشتباه بين اعتبارات نموده و مقام كثرت مراتب وجود را با فناى تعيّنات به هم خلط نموده. و اين بحث را بدين رساله چندان ارتباطى نيست و اين قدر نيز از طغيان قلم واقع شد.

بالجمله، تمسّك به اولياء نعم كه خود راه عروج به معارج را يافته و سير الى اللّه را به اتمام رسانده‌اند از لوازم سير إلى اللّه است، چنانچه در احاديث شريفه به آن بسيار اشاره شده و در وسائل بابى منعقد فرموده در بطلان عبادت بدون ولايت ائمه و اعتقاد امامت آنان. و از كافى شريف حديث نموده به سند خود از محمد بن مسلم كه گفت: «شنيدم حضرت باقر العلوم عليه السلام مى‌فرمود: بدان اى محمد، همانا امامان جور و اتباع آنها از دين خداوند معزولند و گمراهند و گمراه كنند، پس، اعمالى كه مى‌كنند مثل خاكسترى‌

______________________________
[١]- مصباح الهداية كتابى است به زبان عربى از حضرت امام خمينى، قدس سره الشريف، در بيان حقايق و معارفى راجع به خلافت و ولايت. در مقدمه اين كتاب شريف چنين مرقوم فرموده‌اند: انّى احببت ان اكشف لك في هذه الرّسالة، بعون اللّه ولىّ الهداية في البداية و النّهاية، طليعة من حقيقة الخلافة المحمّدية و رشحة من حقيقة الولاية العلويّة عليهما التّحيّات الازليّة الابديّة، و كيفيّة سريانهما في عوالم الغيب و الشّهادة ... و بالحرىّ ان نسمّيها «مصباح الهداية إلى الخلافة و الولاية». و أرجو من اللّه التّوفيق فانّه خير معين و رفيق و استمدّ من اوليائه الطّاهرة في الدّنيا و الآخرة ... نوشتن اين كتاب در شوّال ١٣٤٩ هجرى قمرى به انجام رسيده است.

[١٨٥] -« هيچ جنبنده‌اى نيست جز آنكه ناصيه‌اش( زمام اختيارش) به دست خداست.»( هود- ٥٦).