آداب الصلاة - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٣٧ - فصل چهارم در بعض آداب شهادت به رسالت است و در آن اشاره به شهادت به ولايت است

است كه در روز طوفانى باد سخت به او وزد و او را متفرق كند.»[١٨٦] و در روايت ديگر است كه حضرت باقر عليه السلام فرمود: «اگر كسى شبها را به عبادت قيام كند و روزها را روزه بگيرد و تمام مالش را تصدّق دهد و در تمام عمر حج به‌جا آورد و نشناسد ولايت ولىّ اللّه را تا موالات او كند جميع اعمالش به دلالت او باشد، براى او پيش خداوند ثوابى نيست و نيست او از اهل ايمان.»[١٨٧] و شيخ صدوق به سند خود از أبو حمزه ثمالى حديث كند كه گفت:

«حضرت على بن الحسين عليهما السلام به ما فرمود: كدام يك از بقعه‌ها افضل است؟ گفتيم: خداوند و رسول او و پسر رسول او بهتر مى‌دانند.

فرمود: افضل بقعه‌ها براى ما، بين ركن و مقام است. اگر كسى عمر كند چندان كه نوح عمر كرد در قومش هزار سال، الّا پنجاه سال روزه بگيرد روز را و شبها به عبادت بايستد در آن مكان، پس از آن ملاقات كند خدا را بى‌ولايت ما، نفع نرساند او را چيزى از آن.»[١٨٨] و اخبار در اين باب بيش از اين است كه در اين مختصر بگنجد.

و اما آداب شهادت به رسالت آن است كه شهادت به رسالت از حق را به قلب برساند و عظمت مقام رسالت، خصوصا رسالت ختميّه را كه تمام دائره وجود از عوالم غيب و شهود تكوينا و تشريعا وجودا و هدايتا ريزه‌خوار خوان نعمت آن سرور هستند، و آن بزرگوار واسطه فيض حق و رابطه بين حق و خلق است. و اگر مقام روحانيّت و ولايت مطلقه او نبود، احدى از موجودات لايق استفاده از مقام غيب احدى نبود و فيض حق عبور به موجودى از موجودات نمى‌كرد و نور هدايت در هيچ يك از عوالم ظاهر و باطن نمى‌تابيد.

[١٨٦] - وسائل الشيعة، ج ١، ص ٩٠،« ابواب مقدّمة العبادات»، باب ٢٩، حديث ١. اصول كافى، ج ١، ص ٢٥٩،« كتاب الحجّة»،« باب معرفة الامام و الرّدّ إليه»، حديث ٨.

[١٨٧] - اصول كافى، ج ٣، ص ٣٠،« كتاب الايمان و الكفر»،« باب دعائم الاسلام»، حديث ٥.

[١٨٨] - عقاب الاعمال،« باب من جهل حقّ اهل البيت عليهم السلام»، حديث ٢. وسائل، ج ١، ص ٩٣،« ابواب مقدّمة العبادات»، باب ٢٩، حديث ١٢.