یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٥٦ - سیره رسول اکرم صلی الله علیه و آله

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٩، ص: ١٥٦

حدی که به جان او بیش از جان خود و فرزندان خود میاندیشیدند، نظیر داستان زن عمرو بن الجموح فوق العاده عجیب است ..

٣٨. سادگی و بساطت زندگی (نمره ١٨).

٣٩. رعایت دموکراسی در زندگی خانوادگی (نمره ١٩).

٤٠. سیره آن حضرت در سیاست چه بود؟ میدانیم که مدیر اجتماع از طرفی مسئولیت سنگین تری دارد و از طرفی اختیارات بیشتری دارد. سیاست دینی با سایر سیاستها فرق میکند. در هدفهای سایر سیاستها تعهد اخلاقی در هدف وجود ندارد، لهذا در انتخاب وسیله آزادند. اما در سیاست دینی چنین تعهدی هست، لهذا از هر وسیلهای ولو در مقابل دشمن استفاده نمیشود. پیغمبر اکرم هرگز در مقابل دشمن غدر نکرد، همچنان که جفا و اعتدا نکرد: و قاتلوا فی سبیل اللَّه الذین یقاتلونکم و لاتعتدوا. او همیشه دستور میداد که متعرض زنها، کودکان، پیرمردان، راهبان نشوند، آتش نزنند ... (نمره ١٩).

٤١. عدالت در اجرا حتی نسبت به خود و خودیها: کان رسول اللَّه یقسّم لحظاته بین الناس. داستان گردنبند دخترش زینب.

خویشاوندان خویش را در جنگها مقدم میداشت. دعوت همه را علی السویه میپذیرفت: لو دعانی کراع الی کراع ... در احترامات و القاب و عناوین تبعیض قائل نمیشد. در ساختن مسجد و در حفر خندق با اصحاب شرکت کرد. داستان: ان اللَّه یکره من عبده ان یراه متمیزاً بین اصحابه مؤید مدعاست. پس ناهمواریها را و دست اندازها را عملًا از میان برد. مثل جامعه ما نبود که از یک طرف با القاب مطنطن و دوسطری روبرو میشویم و از طرف دیگر نه تنها بیلقبی بلکه لقبهای منفی از قبیل: حسن خر گردن، تقی بلبرینگ، تقی سگ دست و امثال اینها ..

٤٢. از استماع تملق کراهت نشان میداد و میگفت: احثوا علی وجوه مادحیکم التراب [١].