یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٩٠ - محبت علی علیه السلام

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٩، ص: ٢٩٠

الدین و یتحبب الی المساکین، لایخاف القوی ظلمه و لاییأس الضعیف من عدله. فاقسم لقد رأیته لیلة و قد مثل فی محرابه و ارخی اللیل سرباله و غارت نجومه، و دموعه تتحادر علی لحیته و هو یتململ تململ السلیم و یبکی بکاء الحزین فکأنی الآن اسمعه و هو یقول: یا دنیا، أ بیتعرضتام الی اقبلت؟ غرّی غیری، لا حان حینک، قد طلقتک ثلاثاً لا رجعة لی فیک، فعیشک حقیر و خطرک یسیر، آه من الزاد و بعد السفر و قلة الانیس..

قال: فوکفت عینا معاویة و جعل ینشفهما بکمه، ثم قال: یرحم اللَّه اباالحسن کان کذلک، فکیف صبرک عنه؟ قال: کصبر من ذبح ولدها فی حجرها و هی لاترقأ دمعتها و لاتسکن عبرتها.

قال: فکیف ذکرک له؟ قال: و هل یترکنی الدهر ان انساه؟.

١٦. صعصعة بن صوحان عبدی سه جمله دارد درباره مولی: یکی در اول خلافت و یکی بعد از ضربت خوردن و قبل از وفات و یکی بعد از دفن بر روی قبر. در روز خلافت گفت:.

زینت الخلافة و ما زانتک و رفعتها و ما رفعتک و هی الیک احوج منک الیها ..

بعد از ضربت وارد شد که عیادت کند. حال حضرت مساعد نبود، به او اجازه ندادند ..

فقال للآذن: قل له یرحمک اللَّه یا امیرالمؤمنین حیاً و میتاً و لقد کان اللَّه فی صدرک عظیماً و لقد کنت بذات اللَّه علیماً. فابلغه الآذن الیه فقال: قل له و انت یرحمک اللَّه فلقد کنت خفیف المؤنة کثیر المعونة. (بحار، ج ٩، ص ٧٤٢)