یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٥٠ - سیره رسول اکرم صلی الله علیه و آله

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٩، ص: ١٥٠

الحارث یوم بدر و قتل حمزة یوم احد و قتل جعفر یوم مؤتة [١].

عدم استفاده از مقام:

رسول اکرم از مقام خود هرگز سوء استفاده نمیکرد همان طوری که از داستان گردنبند زینب و غیره معلوم است، همان طوری که علی علیه السلام نیز حاضر نشد در خرید پیراهن خود تخفیف بگیرد [٢] ..

پس این خود اصلی است که در مقام اجرا از مقام خود نه تنها سوء استفاده نمیکردند بلکه استفاده نمیکردند، بلکه بیشتر برای خود محرومیت ایجاد میکردند. به هرحال قضایای زیادی هست که رسول اکرم منتهی درجه میخواست بین اشخاص، بعضی با بعضی، تفاوت نگذارد مثل داستان فقیری که آمد پهلوی ثروتمند بنشیند و او خود را به کناری کشید و دیگر تقسیم نگاهها در میان مردم و دیگر بنایش بر این بود که دعوت همه مردم را علی السویه بپذیرد که میفرمود: لو دعانی کراع الی کراع ...

عدالت و عدم تبعیض.:

نه تنها در مال تبعیض قائل نمیشد، در احترامات، در جهاد فرستادن، در القاب و عناوین، در هیچ جهت تبعیض نمیکرد.

ان اللَّه یکره من عبده ...:

دیگر اینکه بین خودش و دیگران تبعیض نمیکرد. داستان انّ اللَّه یکره من عبده ان یراه متمیزاً بین اصحابه و همچنین شرکت آن حضرت در کارهایی از قبیل ساختن مسجد مدینه و حفر خندق مؤید این معنی است ..

تفاوت گذاشتنها مطلقاً به منزله ایجاد ناهمواری و دست انداز و پست و بلندی در اجتماع است. تفاوت و تبعیض، یک طبقه را مغرور و طبقه دیگر را ناراضی و در نتیجه ایجاد اختلاف میکند.

ازاله موانع وحدت:

ما میگوییم پیغمبر وحدت بینظیری ایجاد کرد و خیال میکنیم تنها چیزی که مؤثر بود این بود که رسول اکرم ایمان به خدا به آنها داد و بعد هم فرمان داد متحد باشید و آنها متحد شدند. فکر نمیکنیم که