یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢١٧ - علی و مواخاة رسول خدا با او

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٩، ص: ٢١٧

و روی الکلبی قال: لما اراد علی علیه السلام المسیر الی البصرة قام فخطب الناس، فقال بعد ان حمد اللَّه و صلّی علی رسوله:.

ان اللَّه لما قبض نبیه صلی الله علیه و آله استأثرت علینا قریش بالامر و دفعتنا عن حق نحن احق به من الناس کافة فرأیت ان الصبر علی ذلک افضل من تفریق کلمة المسلمین و سفک دمائهم و الناس حدیثو عهد بالاسلام و الدین یمخض مخض الوطب یفسده ادنی وهن و یعکسه اقل خلق فولی الامر قوم لم یألوا فی امرهم اجتهاداً. ثم انتقلوا الیدار الجزاء و اللَّه ولی تمحیص سیئاتهم و العفو عن هفواتهم. فما بال طلحة و الزبیر و لیسا من هذا الامر بسبیل لم یصیرا علی حولًا و لا اشهراً حتی وثبا و مرقا و نازعانی امراً لم یجعل اللَّه لهما الیه سبیلًا بعد ان بایعا طائعین غیر مکرهین ....

اینکه علی علیه السلام در خطبة الجهاد درباره ورود غامدی به شهر انبار و غارت او و [اینکه] زیور از زنان مسلمان و اهل ذمه گرفت فرمود:.

و هذا اخو غامد و قد وردت خیله الانبار و قد قتل حسان بن حسان البکری و ازال خیلکم عن مسالحها و لقد بلغنی ان الرجل منهم کان یدخل علی المرأة المسلمة و الاخری المعاهدة فینتزع حجلها و قلبها و قلائدها و رعاثها، ما تمتنع منه الّا بالاسترجاع و الاسترحام ثم انصرفوا وافرین ما نال رجلًا منهم کلم و لا اریق لهم دم. فلو ان امرء اً مسلماً مات من بعد هذا اسفاً ما کان به ملوماً بل کان به عندی جدیراً ....

این نیز نوعی همبستگی عاطفی اسلامی را میرساند.

علی و مواخاة رسول خدا با او

تفسیر المنار، ج ١٠، ص ١٠٥- ١٠٨.