یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٣٢ - سیره رسول اکرم صلی الله علیه و آله

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٩، ص: ١٣٢

رسول اکرم خوب اجرا میکرد. خوب اجراکردنش یکی به این بود که گفتار و کردارش توأم با یکدیگر بود بلکه پیشقدم بود، نه مثل فلاسفه که فقط تئوری بسازد و نه مثل برخی سلاطین که دیگران را جلو جبهه بفرستند و خودشان پشت جبهه بایستند.

پیشقدمی:

رسول خدا در جنگ پیشقدم بود، در عبادت پیشقدم بود، در ایثار و همدردی با مسلمین در سختیها پیشقدم بود، در تواضع پیشقدم بود، حتی در سلام پیشقدم بود. جنبه دیگر در سیره آن حضرت این بود که خفیف المؤنه بود ..

گفتیم که سیره به معنی روش و متد اجرایی است. روش اجرایی حضرت را از چند جهت باید مورد نظر قرار داد: یکی از جهت تبلیغی که آن حضرت به اسلام دعوت میکرد و متد تبلیغی که به کار میبرد، دیگر از جنبه سیاسی و اجتماعی و تاکتیکی که به کار میبرد برای مبارزه با مخالفین و تأسیس بنیاد یک جامعه جدید، و هر دو مربوط است به رهبری.

سیره تبلیغی:

از جنبه اول چند جهت را باید در نظر گرفت:

انتخاب نقطه شروع:

الف. از چه نقطهای شروع کرد؟ از توحید و نفی بتها، برای اینکه اولًا اسلام با توحید آغاز میشود: اول الدین معرفته، و ثانیاً بتها محور جامعه بت پرستی آن روز بود، نظام اجتماعی آنها و سمبل اجتماعی آنها که همه مفاسد در سایه او انجام میگرفت بتها بودند. بتها تنها موضوع عقیده نبودند، بهانهای بود برای غارتگریها و مظالم و مجموع نظام موجود. پیغمبر، اسلام را از آداب و احکام آغاز نکرد، از اصل آغاز کرد. به عقیده ما این قاعده از سیرت آن حضرت در همه وقت صادق است. همیشه باید توحید و نفی بت پرستیها را که هر زمانی به شکلی در میآید، آغاز مبارزه قرار داد. الآن در عصر خود ما بتهای اجتماعی به صورتهای مختلف محور نظام فاسد موجود [١] هستند.