یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٣٩ - اشعار حاج میرزا حبیب رضوی خراسانی در مدح علی علیه السلام

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٩، ص: ٢٣٩

نهج البلاغه خطبه ٢٠٧:.

و من کلام له علیه السلام بالبصرة و قد دخل علی العلاء بن زیاد الحارثی و هو من اصحابه یعوده، فلما رأی سعة داره قال:

ما کنت تصنع بسعة هذه الدار فی الدنیا؟ و انت الیها فی الآخرة کنت أحوج، و بلی ان شئت بلغت بها الاخرة تقری فیها الضیف و تصل فیها الرحم و تطلع منها الحقوق مطالعها، فاذا انت قد بلغت بها الآخرة..

فقال له العلاء: یا امیرالمؤمنین! اشکو الیک أخی عاصم بن زیاد. قال: و ما له؟ قال: لبس العباء ة و تخلّی من الدنیا. قال: علی به. فلما جاء قال: یا عدی نفسه! لقد استهام بک الخبیث، اما رحمت اهلک و ولدک؟ اتری اللَّه احلّ لک الطیبات و هو یکره ان تأخذها؟ انت اهون علی اللَّه من ذلک. قال: یا امیرالمؤمنین هذا انت فی خشونة ملبسک و جشوبة مأکلک. قال: ویحک انی لست کأنت، ان اللَّه تعالی فرض علی ائمة الحق ان یقدروا انفسهم بضعفة الناس کیلا یتبیغ بالفقیر فقره..

ایضاً بحار جلد ٩، صفحه ٨٧٨:.

عبداللَّه بن ابی رافع: کان فی بیته عقد لؤلؤ و هو کان اصابه ...

علی علیه السلام و رسول اکرم با هم اتصال و همریشگی داشتند

و انا من رسول اللَّه کالصنو من الصنو و الذراع من العضد.

(نامه به عثمان بن حنیف).

مورد اتفاق است که نشأت و تربیت علی علیه السلام در دامن رسول اکرم