یادداشتهای استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٨٢ - امامت - حدیث ثقلین
یادداشتهای استاد مطهری، ج ٩، ص: ١٨٢
ایضاً در خطبه ٢ نهج البلاغه میفرماید:.
هم موضع سرّه و لجأ امره و عیبة علمه و موئل حکمه و کهوف کتبه و جبال دینه، بهم اقام انحناء ظهره و اذهب ارتعاد فرائصه ... لایقاس بآل محمد صلی الله علیه و آله من هذه الامة احد و لایسوّی بهم من جرت نعمتهم علیه ابداً. هم اساس الدین و عماد الیقین، الیهم یفیء الغالی و بهم یلحق التالی و لهم خصائص حق الولایة و فیهم الوصیة و الوراثة..
ایضاً در خطبه ٤ میفرماید:.
بنا اهتدیتم فی الظلماء و تسنّمتم العلیاء و بنا انفجرتم عن السرار، وقر سمع لم یفقه الواعیة ....
ایضاً در خطبه ١٤٥:.
و لن تأخذوا بمیثاق الکتاب حتی تعرفوا الذی نقضه و لن تمسکوا به حتی تعرفوا الذی نبذه، فالتمسوا ذلک من عند اهله فانهم عیش العلم و موت الجهل، هم الذین یخبرکم حکمهم عن علمهم و صمتهم عن منطقهم [١] و ظاهرهم عن باطنهم، لایخالفون الدین و لایختلفون فیه [٢]، فهو بینهم شاهد صادق و صامت ناطق..
ایضاً خطبه ٢٣٧:
[١] عن حکم منطقهم- خطبه ٢٣٧[٢] لایخالفون فیه اشاره است به مقام عصمت و لایختلفون فیه اشاره است به مقام علم موهوبی و این دو شرط در متخصصان الهی لازم است.