یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٨ - رسول اکرم امّی بود

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٩، ص: ٦٨

اولًا کتاب در قرآن به معنی مطلق نوشته است، همان طورکه در عرف زمان پیغمبر به یک نامه نیز کتاب گفته میشد. کتاب در اصطلاح قرآن مجموع بین الدفتین نیست که بحث کنیم آیا عام است یا خاص، یعنی اعم از هر دو است. لهذا در یک جا میفرماید: یسئلک اهل الکتاب ان تنزل علیهم کتاباً من السماء، مقصود یک نوشته (نامه) است. یا میفرماید: و لو نزلنا علیک کتاباً فی قرطاس فلمسوه بایدیهم ...

یا میفرماید: والذین یبتغون الکتاب مما ملکت ایمانکم فکاتبوهم یا میفرماید: و لا رطب و لا یابس الّا فی کتاب مبین یا میفرماید: ... ما لهذا الکتاب لایغادر صغیرة و لا کبیرة الّا احصیها یا میفرماید: و نخرج له یوم القیمة کتاباً یلقیه منشوراً یا میفرماید: و کتاب مسطور. فی رق منشور..

در اینها گاهی کتاب به نامه و گاهی به لوح محفوظ و گاهی به نامه عمل اطلاق شده است، و شاید مقصود از «و کتاب مسطور» مطلق نوشته باشد ..

یادداشتها ج٩ ٦٨ رسول اکرم امی بود ..... ص : ٥٤

د: فویل للذین یکتبون الکتاب بایدیهم ثم یقولون هذا من عند اللَّه ... تصریح به این است که کلمه کتاب در قرآن اصطلاح خاصی نداشته است ..

و ثانیاً با نظم آیه جور در نمیآید: و ما کنت تتلوا من قبله من کتاب.

اگر مقصود آشنا نبودن با کتب آسمانی به واسطه عدم آشنایی به زبان آنها بوده است، کلمه «من قبله» العیاذ باللَّه حشو است ..

ثالثاً راغب میگوید:.

و حیثما ذکر اللَّه تعالی اهل الکتاب فانما اراد بالکتاب التوریة و الانجیل و ایاهما جمیعاً ..

اما در وقتی که کلمه کتاب، منکر آورده شده دلیلی ندارد که مقصود خصوص تورات و انجیل باشد ..

و. میگوید: