یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٤١ - امام صادق - یادداشت فقه جعفری

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٩، ص: ٣٤١

اختلافی میان مسلمین نیست. فقط اخباریین ما با کمال تأسف این را قبول ندارند. معنی اصل اول و مصدر اول این است که او مقیاس سایر اصول است. در میان اهل تسنن شاید حنابله اینچنین باشند که حدیث را بر قرآن تقدم دهند. و در اینکه سنت پیغمبر، راه و روش، گفتار و کردار پیغمبر اکرم نیز خود یکی از مصادر است و مصدر دوم است باز سخنی نیست. اختلافی که هست و نزاعهای شیعه و سنی آن را به وجود آورده است ضعف و قوّت احادیثی است که از رسول اکرم در این زمینه روایت شده. معمولًا شیعه اعتنای زیادی به روایات منقول از طرق اهل تسنن ندارد و سنی به هیچ وجه تاکنون به روایات منقول از طریق شیعه اعتنا نکرده است. پس این نزاع یک نزاع صغروی است ولی همین اختلاف صغروی خواه ناخواه روی فقه اثر زیادی میگذارد. مرحوم آیت اللَّه بروجردی به استناد حدیث ثقلین [١] ... [٢] شیعه به استناد این احادیث که اهل تسنن نیز نقل کردهاند مدعی است که احادیث منقول از عترت معصومین باید مورد استناد قرار گیرد و البته به فرض اینکه صحت سند آنها ثابت بشود.

پس شیعه از طرفی مدعی است که امامی بودن راوی شرط نیست، وثوق شرط است (و لهذا از قدیم الایام در فقه شیعه به احادیث بسیاری که فقط از طرق اهل تسنن روایت شده استناد شده است) و از طرف دیگر به استناد حدیث مسلّم و معتبر ثقلین ادعا میکند که باید احادیث معتبرِ مستندِ عترت مورد استفاده و استناد قرار گیرد. و البته به این وسیله فقه اسلامی بسی قویتر و غنیتر میگردد، همچنان که در قوانین احوال شخصیه مصر که در سال ١٩٢٠ میلادی تدوین شده بسیاری از مسائل مربوط به فقه ابوحنیفه را طرد و از سایر مذاهب اربعه اقتباس کردند که بعضی از آنها با فقه شیعه انطباق دارد ..

٢. اما اختلافات شیعه و اهل تسنن در مسائل فرعی. رجوع شود