یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٨٣ - امامت ائمه

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٩، ص: ١٨٣

هم عیش العلم و موت الجهل، یخبرکم حلمهم [١] عن علمهم و ظاهرهم عن باطنهم و صمتهم عن حکم منطقهم، لایخالفون الحق (ای العصمة) و لایختلفون فیه (ای العلم الصافی المصیب). هم دعائم الاسلام و ولائج الاعتصام، بهم عاد الحق فی نصابه و انزاح الباطل عن مقامه و انقطع لسانه عن منبته، عقلوا الدین عقل وعایة و رعایة لا عقل سماع و روایة، فان رواة العلم کثیر و رعاته قلیل..

ایضاً خطبه ١٤٥:.

و انه سیأتی علیکم من بعدی زمان لیس فیه شیء اخفی من الحق و لا اظهر من الباطل ... فالکتاب یومئذ و اهله طریدان منفیان و صاحبان مصطحبان فی طریق واحد لایؤویهما مؤو، فالکتاب و اهله فی ذلک الزمان فی الناس و لیسا فیهم، و معهم و لیسا معهم ...

امامت ائمه

از جمله اموری که به قول کتاب الامام الصادق مظفری (ص ١٥٠) دلیل است بر اینکه علم ائمه ورائی و الهامی بوده خضوعی است که کبار علویین و غیرهم در مقابل ائمه در حال کودکی میکردهاند. وقتی که به علی بن جعفر عموی پدر امام جواد علیه السلام میگویند: انت فی سنک و قدرک و ابوک جعفربن محمد تقول هذا القول فی هذا الغلام! فقال: ما اراک الّا شیطاناً، ثم اخذ بلحیته و قال: فما حیلتی ان کان اللَّه رآه اهلًا لهذا و لم یر هذه الشیبة لها اهلًا.