یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٠٩ - علی، انسان کامل

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٩، ص: ٢٠٩

یتیمان و بیچارگان و همین پیشنماز باتقوا و قاضی دقیق زیرک عادل دادگستر و همین خطیب و واعظ چیره دست ماهر و عالم با عمل، سرفرمانده قشون و سرباز دلیر و دلاور است، در میدانهای جنگ صفها را میشکند و خود و زره بر سر و تن دلاوران میشکافد، گاه از قد و گاه از کمر دو نیم میکند و زهره شیر از هیبتش آب میشود. در عین حال و با این همه کارهای بزرگ، مانند سایر دلاوران رژیم غذایی ندارد بلکه شکمش از نان جو سیر نمیشود، جامه کرباسش را به قدری وصله میزند که از وصله زنندهاش خجالت میکشد. علی معجزه انسانیت است. مانند علی وقتی که پیدا میشود میتوان گفت انسان موجود ناشناخته و بلکه عالَم ناشناخته است ..

یکی از جهاتی که ثابت میکند علی انسان کامل است، جنبه همه جانبه وجود علی است که در بالا شرح داده شد ..

یکی دیگر کیفیت مواجهه او با مرگ است. انسان وقتی انسان کامل است که بر چهره مرگ بخندد، نه به علت تهور و عدم احساس که در بعضی احمقها دیده میشود که به خاطر شهرت و اینکه اسم و عکسشان در روزنامهها بیاید از مرگ استقبال میکنند، بلکه به خاطر احساس شدید و بینش اینکه مرگ دروازه ورود است که کم و بیش در زندگی سقراط دیده شد ..

یکی دیگر از جهات، شخصیت ثابت و محکم اوست که در شرایط و اوضاع مختلف اقتصادی و اجتماعی یک جور فکر کرد و یک جور احساس کرد و یک جور عمل کرد، آنهم نه به خاطر لَختی و عدم احساس بلکه به خاطر استحکام. علی آن فرد استثنایی است که در کاخ و ویرانه یک جور فکر کرد، طبقهاش سازنده فکرش و مشخّص فکرش نبود. یک روز یک کارگر ساده و عمله یک یهودی بود و روز دیگر امپراطور جهان. در هر دو حال احساسش نسبت به فقیر و ضعیف و زیردست و نسبت به ثروتمند و نیرومند و بالادست یک جور بود ..

یکی از مظاهر اثباتی کمال آن حضرت این است که در زندگی با