یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٩٥ - وظیفه ما

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٩، ص: ٣٩٥

نکنید که کار دنیا همین است که جریان دارد و با همین باید ساخت و تا آخر دنیا وضع همین است و آرزوی اینکه حق و حقیقت روزی حاکم مطلق بشود یک آرزوی اتوپیک و برج عاجی است؛ خیر، یک حقیقت است ..

لهذا به احدی گفته نشده به صورت یک وعده شخصی که در عمر تو تحقق مییابد منتظر باش تا شخص را بلاتکلیف انتظار بگذارند، بلکه گفته شده که نهایت مبارزههای حق و باطل این است، پس شما از نظر حصول فرج در پایان کار ناامید نباشید و ضمناً گفته شده است که آرزو هم بکنید. آرزو طبعاً آمادگی ایجاد میکند، زیرا آرزوی شرکت در یک برنامه بزرگ است که فقط افراد زبده میتوانند شرکت کنند ..

از این نظر انتظار فرج انسان را به صورت سربازی در میآورد که مطمئن است فرضاً خودش از میان برود، ایدهاش و هدفش قطعاً در آینده پیروز است و به فرزندان میگوید ممکن است ما روز پیروزی را درک نکنیم ولی چنین روزی هست و خوشا به حال کسی که چنین روزی را درک میکند، بر خلاف کسی که از پیروزی ایدهاش هم ناامید است. لهذا انتظار عبادت است.

وظیفه ما

٣١. سؤال مهمی پیش میآید و آن اینکه وظیفه ما در این عصر که عصر غیبت است چیست؟ آیا وظیفه ما انتظار است و بس؟ گفتیم خیر، انتظار وظیفه ما هست ولی وظیفه ما انتظار نیست ..

این سؤال به دو سؤال منحل میشود: یکی اینکه اساساً با توجه به انتظار چنین انقلاب عظیمی، آیا ما جز کاری که انقلاب را تسریع کند وظیفه داریم یا نه [١]؟ و نظر به اینکه این انقلاب آنگاه رخ میدهد که فساد کامل شده باشد، پس وظیفه ما تکمیل فساد است (هم فال و