یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٤٧ - حضرت صادق علیه السلام

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٩، ص: ٣٤٧

٧. امام صادق از دخالت در سیاست ابا کرد، نامه ابوسلمه را آتش زد (مروج الذهب). در الامام الصادق مظفری، ص ٢٨٨ از اثبات الوصیة مسعودی داستان رفتن ابومسلم را به خانه امام و جمع شدن در خانه عبداللَّه محض و اشاره امام به استقرار امر بر منصور را نقل میکند و در الشیعة و الحاکمون ص ١٤٠ از مقاتل الطالبیین ص ٢٠٦ و ٢٥٤ (طبع ١٩٤٩) داستان اجتماع اولاد عبداللَّه بن الحسن و سفّاح و منصور و ابراهیم الامام و بیعت با محمد بن عبداللَّه محض و امتناع امام صادق از بیعت و حرکت از مجلس را نقل میکند ..

٨. سیاست بنی العباس: الشیعة و الحاکمون سوء نیت و سوء سریره بنی العباس و اینکه آنها از امویها بدتر بودند با دلایل و مقایسه اجمالًا ذکر میکند. در آنجا، ص ١٣١ از النزاع و التخاصم مقریزی نامهای از ابراهیم الامام به ابومسلم نقل میکند به این مضمون:.

انظر هذا الحی من الیمن فاکرمهم و اسکن بین اظهرهم فان اللَّه لایتم هذا الامر الّا بهم و انهم ربیعة فی امرهم و اما مضر فانهم العدو القریب الدار و اقتل من شککت فیه و ان استطعت ان لاتدع بخراسان من یتکلم بالعربیة فافعل ..

عرب و زبان عربی:

معلوم میشود سیاست عباسیین بر طرد زبان عرب و بعض قبایل عرب بوده. نه ابراهیم تعصب عربی داشته و نه ابومسلم تعصب ایرانی، همان طوری که نظیر این را جرجی زیدان در تمدن اسلامی نقل کرده است ..

سیاست عباسیین بر تمسک به قرابت رسول خدا بوده، همان طوری که از اولین خطابه سفاح در کوفه- که در الکامل ابن اثیر آمده و بعد داود بن علی آن را دنبال کرد- پیداست. دعات آنها اگرچه محرمانه به نفع عباسیین کار میکردند اما شعارشان «الرضا (یا الرضی) من آل محمد» بود. اول کار، عباسیین به نفع علویین کار میکردند، منصور و سفاح و ابراهیم با محمد بن عبداللَّه محض بیعت