یادداشتهای استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٩ - رسول اکرم امّی بود
یادداشتهای استاد مطهری، ج ٩، ص: ٥٩
طبیعت [١] به واسطه تجربه و آزمایش و یا از جهان دیگر به وسیله وحی فرا میگیرد نیاز به این آشنایی ندارد چه برای خودش و چه برای تعلیم دیگران. علیهذا استدلال آقای دکتر سید عبداللطیف، رئیس مؤسسه تحقیقات مسائل اسلامی هند و خاور نزدیک [٢] (طبق نقل مجله روشنفکر، شماره ٦٢٥ و ٦٢٦، مهرماه ٤٤) مبنی بر اینکه:.
به نص آیه ١٦٤ آل عمران پیغمبر به مردم کتاب و حکمت میآموخته است. پس پیغمبر اکرم علاوه بر ابلاغ وحی الهی از طرف خدای متعال موظف بوده است که پیروان خود را با علم و حکمت آشنا سازد. در این صورت این سؤال پیش میآید که آیا پیغمبر اسلام علاوه بر مقام مقدس نبوت و روحانیت الهی دارای معلوماتی هم بوده است که بتواند به پیروان خویش علم و حکمت بیاموزد؟ اگر نبوده، پس چگونه این وظیفه مهم را انجام میداده است؟ بنابراین مسلّم میگردد که حضرت رسول اکرم معلومات و اطلاعات کاملی داشته است ... پیغمبر اسلام به نص قرآن معلم بوده است و چگونه ممکن است معلمی کتابی را درس بدهد و خواندن و نوشتن نداند ....
بسیار سخیف و جاهلانه است. این اشتباه ناشی از اشتباه در مفهوم وحی است. از گفتار وی چنین برمیآید که وحی را چنین پنداشته که جبرائیل جملهها و کلماتی را بر رسول خدا القا میکرده و رسول خدا آنها را مانند ضبط صوتی ضبط و سپس تحویل میداده است، علیهذا کسی از طریق وحی چیزی نمیآموزد و اگر پیغمبر سواد هم نداشته باشد پس جاهل مطلق خواهد بود، جاهل مطلق چگونه قادر است که به مردم حکمت بیاموزد؟ در صورتی که وحی عبارت است از صعود
[١] داستان دکارت و کسی که سراغ کتابخانه وی را از او گرفت و دکارت او را به باغی که در آنجا گوسالهای را تشریح میکرد برد.[٢] رجوع شود به نمره ١٨.