یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٤ - سیره نبوی - خلق و خوی نبوی

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٩، ص: ٣٤

امضای او یکی از مبادی شناخت اسلام است. و اما از نظر الهام گیری، به جهت اینکه انسان یعنی قلب انسان همواره تحت تأثیر احساس است. کتاب و گفتار خشک و منطقی حداکثر این است که فکر را قانع کند اما احساس و علاقه را برنمی انگیزد، برخلاف روحیه و شخصیت و اخلاق که دلها را مسخر میکند. بهطور کلی وقوف و شنیدن سرگذشت مردان بزرگ بیش از هر عامل دیگر به دلها گرمی و نشاط میدهد و همتها را و ارادهها را برمیانگیزد ..

٣. [ویژگی] پیغمبر اکرم از لحاظ اخلاق این بود که جامع بود همانطور که سخنش جامع بود، مثلًا در آنِ واحد هم نرم بود و هم صلب، در مسائل شخصی نرم بود و در مسائل اصولی صلابتی داشت مثل پولاد ..

هم مرد جنگ و سیاست و کشمکشهای نظامی بود و هم مرد معنویت و عبادت و پارسایی. با آنکه در کشمکشهای نظامی همیشه وارد بود، آرامش و صفای معنوی را از دست نمیداد. لهذا نماز را بیش از هر چیز دیگر دوست میداشت. داستانام سلمه و داستان عایشه و نماز شب آن حضرت و استغفارهای زیادش ..

از افراط و تفریط فوق العاده برکنار بود. در عین اینکه مردم را از دنیاپرستی و بنده پول و ثروت و یا شکم و دامن بودن منع میکرد، اجازه نمیداد اصحابش راه راهبان و ریاضت کشان را پیش بگیرند.

از لهو و بیعاری بیزار بود اما عبوس نبود، غالباً تبسمی بر گوشه لبش پیدا بود ..

در بدن نیز متوسط و معتدل بود، نه زیاد بلند بود و نه زیاد کوتاه، نه زیاد چاق بود و نه زیاد لاغر: کان بادِناً متماسکاً، نه زیاد سفید بود و نه زیاد سیاه.

او چه چیز را دوست میداشت و از چه چیز تنفر داشت؟:

یک سلسله چیزها را دوست میداشت و از یک سلسله چیزها نفرت داشت. نماز، بوی خوش، لذت حلال، گرسنگی، تواضع، همنشینی با فقرا و بردگان و اسیران، سادگی و خفت مؤونه را دوست داشت. اما بت، تکبر، تبعیض و اشرافیت، تکلف و تعین، مداحی و