یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٤٠ - اشعار حاج میرزا حبیب رضوی خراسانی در مدح علی علیه السلام

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٩، ص: ٢٤٠

بود و علی با اخلاق غیر پیغمبر از همان اول آشنا نشد ..

راجع به علت این مطلب گفتهاند جنبه حق شناسی به ابوطالب به واسطه سوابق خدمت ابوطالب، علت امر بوده است. بلاذری به نقل ابن ابی الحدید اوایل جلد اول گفته که در یک سال قحطی، پیغمبر به عباس و حمزه پیشنهاد کرد از عائله ابوطالب بکاهند و ابوطالب از تسلیم عقیل خودداری کرد ....

این درست نیست به دلیل بزرگی طالب و عقیل ..

ابن ابی الحدید در ذیل کلام حضرت امیر (و قد علمتم موضعی من رسول اللَّه صلی الله علیه و آله بالقرابة القریبة و المنزلة الخصیصة ...) از طبری نقل کرده که پیغمبر [این مطلب را] به عباس گفت. در آنجا نام طالب و حمزه نیامده، و میگوید عباس جعفر را برد و این مناقض است با نقل اول که میگفت عباس طالب را برد ..

به هر حال معلوم نیست اصل این داستان اساسی داشته باشد ..

با در نظر گرفتن اینکه علی چندین سال بلکه تا آخر در خانه پیغمبر ماند و با توجه به اینکه علی را حتی در خلوتگاه عبادت با خود میبرد و هم علاقه وافر پیغمبر به علی که به نقل ابن ابی الحدید عباس در جواب پسرش فضل که پرسید: پیغمبر از فرزندانش کدامیک را بیشتر دوست میداشت، گفت: علی را، فضل گفت: من از فرزندانش میپرسم تو میگویی علی را، گفت: علی را از همه فرزندانش بیشتر دوست میداشت، اینها همه دلیل است که علت اصلی این مطلب مناسبات معنوی بوده. خصوصاً به قرینه اینکه علی میفرماید: یرفع لی فی کل یوم من اخلاقه علماً ... میرساند عنایت به این بوده که پیغمبر علی را میخواست واقعاً مانند هارون برای موسی قرار دهد، یعنی وزیر خود قرار دهد، همان طوری که خود علی در ذیل جمله بالا میگوید: پیغمبر به من فرمود تو وزیر من هستی ..

علی و پیغمبر دو درختی بودند که از یک ریشه آب خوردند. در تمام شئون، شباهت و سنخیت بین رسول اکرم و علی دیده میشود، از آن جمله در کلام علی و کلام رسول اکرم که سید رضی میگوید: