یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢١٨ - اشعار حاج میرزا حبیب رضوی خراسانی در مدح علی علیه السلام

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٩، ص: ٢١٨

علی علیه السلام - عدل مولی

رجوع شود به ورقههای عدل.

علی علیه السلام و ایثار یا عواطف کنترل شده علی

از خصوصیات زندگی علی علیه السلام این است که عواطف اجتماعی آن حضرت صد در صد جنبه عقلانی و منطقی داشت و صرفاً جنبه احساساتی نداشت که مثل اعراب جاهلیت که سخا و کرم میکردند عاری از منطق باشد [١]. مثلًا علی در مواقعی سخت میگرفت و در مواردی سست میگرفت و همه اینها موافق با نظم و حساب و منطق اجتماعی بود. علی چاه ابی نیزر را که به دست خود کنده بود وقف کرد و یا قرص نانی که با زحمت بازو به دست آورده بود به مسکین و یتیم و اسیر داد، ولی حاضر نشد از بیت المال مسلمین دیناری و درهمی به عقیل برادرش بدهد. چه اشتباه بزرگی است که ما بخششهای حکام و یا مراجع تقلید زمان خودمان را با بخششهای علی علیه السلام مقایسه کنیم.

علی در عین اینکه به منتهی درجه جواد و کریم بود به منتهی درجه امساک میکرد، یعنی از مال خود جود میکرد و در مال عموم امساک داشت. آنچه علی داشت به تمام معنا منطبق میشد بر آنچه امروز عاطفه اجتماعی میگویند- رجوع شود به ورقه احسان، عدل، بغی تحت عنوان «عاطفه اجتماعی».

اشعار حاج میرزا حبیب رضوی خراسانی . در مدح علی علیه السلام