یادداشتهای استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٩٦ - وظیفه ما
یادداشتهای استاد مطهری، ج ٩، ص: ٣٩٦
هم تماشا): شرب خمر، زنا، ربا و سایر کارهای بد را انجام دهیم و تشویق کنیم تا مقدمات ظهور را فراهم کنیم؛ مقدمه امر خوب، خوب است ..
سؤال دوم این است که قطع نظر از وظایف عمومی اسلامی، آیا ما شیعیان در عصر غیبت وظیفه خاصی نسبت به امام غایب خود داریم یا خیر؟.
اما قسمت اول. باید بگوییم که اولًا از مسلّمات و بدیهیات مذهب است که هیچ تکلیفی به عنوان انتظار ظهور و کوشش در مقدمات ظهور ساقط نمیشود. اما مسئله اینکه فساد تا کامل نشود ظهور صورت نمیگیرد پس همه مفاسد مباح است، ناشی از این است که ما خیال میکنیم ظهور به منزله انفجار یک دیگ است که باید همه منافذ بسته باشد تا انفجار رخ دهد، به منزله بازشدن سر یک دمل است که باید کوشش کرد هرچه زودتر زخم برسد تا سر باز کند. اگر به منزله انفجار یک دمل باشد مطلب از این قبیل است، ولی ممکن است که به منزله رسیدن یک میوه باشد یا دو جناح داشته باشد: از یک نظر به منزله انفجار یک دمل است و از نظر دیگر به منزله رسیدن یک میوه است ..
حقیقت این است که ماهیت این قضیه، پیروزی صلاح و تقوا بر فساد و ناپاکی است. در عین اینکه آن جناح به حد کمال خود میرسد، این جناح نیز باید به کمال و شایستگی خود برسد. باید مردمی وجود داشته باشند که امام برای پیروزی دادن آنها میآید. اگر همه دنیا یکسره فاسد باشند، پس امام به کمک چه کسانی خواهد آمد؟.
چنانکه میدانیم در مورد اصلاحات دو نوع تز وجود دارد [١]: تز به اصطلاح انقلابی، انقلاب به معنی انفجار جامعه از درون مثل دیگی که در اثر فشار بخار زیاد میترکد و یا دملی که به واسطه جمع شدن
[١] رجوع شود به مقاله من به عنوان «قیام و انقلاب مهدی از دیدگاه فلسفه تاریخ».